έ(ν)τερον εκά(ν)τερον

Σεπτεμβρίου 20, 2007 in τα σοφά

Σκέφτομαι ώρες και φορές
πρέπει να βάλω τάξη
δεν πάει άλλο στη ζωή
να τρέχω να μη φτάνω
κι ύστερα πάλι σκέφτομαι
πως ό,τι και να αλλάξει
ολόιδια θα ακούγεται
ο πόρδος όταν κλάνω

Αυτό μπορεί να ωχριά
μπρος στα άλλα τα μεγάλα
και ναι εκ πρώτης όψεως
δε φαίνεται σπουδαίο
όμως το ανακοίνωσαν
συνέδρια στην Ουψάλα
είναι πολύ σημαντικό
το έντερο το ακμαίο

Δεκάδες επιστήμονες
είπαν πως εν ολίγοις
από εκεί ρυθμίζονται
του ανθρώπου οι διαθέσεις
γι αυτό δεν επιτρέπεται
του οίκου σου να φύγεις
χωρίς να πας στον καμπινέ
πρωί πρωί να χέσεις

Κι εγώ που πάντα αναχωρώ
με την ψυχή στο στόμα
για να προλάβω στη δουλειά
υποχρεώσεις τόσες
κλάνω μες στο αυτοκίνητο
στο ασανσέρ κι ακόμα
στο κάθε καλημέρισμα
φεύγουν πορδές καμπόσες

Και τι φαιδρό! Παρ όλα αυτά
κανείς δε με αποφεύγει
όλοι με ένα χαμόγελο
πλατύ με χαιρετάνε
και παραδόξως χαίρονται
όταν βροντούσσα φεύγει
γιατί τοις πάσι ειναι γνωστό
οι κούφιες πως βρωμάνε…