Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2008
Αναρωτιέμαι αν στέλναμε τον Κώστα Μακεδόνα να πάει στη Eurovision να μας εκπροσωπήσει αν θα λυνόταν άμεσα το πρόβλημα του αιώνα και αν πράγματι το Σκοπιανό θα έβρισκε μια λύση Δεν το κατοχυρώσαμε βλέπεις σαν copyright το γαμημένο το όνομα και τώρα να μπελάδες προβλέπεται στη χώρα μας-σε λίγο- γκασταρμπάιτ να κάνουμε σε αφεντικά από [...]
Σε βλέπω μου χαμογελάς και με κοιτάς με νάζι μετά το παίζεις γκόμενα και τάχα δε σε νοιάζει μακρυμαλλούσα ζουμπουρλού με τα γεμάτα στήθη το βλέμμα σου το αδιάφορο εμένα δε με πείθει Το ξέρω πως κι εσύ ζητάς, μάτια μου, απεγνωσμένα να δεις το νόημα της ζωής με πόδια ανοιγμένα και το κορμί [...]
Κάποια βραδιά που χάζευα της μοίρας μου το αδράχτι τη ρώτησα: «τι σου ‘κανα και μου ‘χεις τέτοιο άχτι;» μα εκείνη αδιάφορη συνέχιζε να γνέθει λες και η απορία μου ποτέ δεν της ετέθη Θαύμασα και απόρησα με την υπομονή της την άνεση που με έγραψε αμέσως στο μουνί της εκείνη που ορκιζότανε πως μου [...]
Ανακυκλώνω σκέψεις, συναισθήματα -πώς έχει γίνει μια ζωή ένα κουβάρι;- θα φύγω και θα πάω στο φεγγάρι να στέλνω προς τη γη ραδιοκύματα Θα φτιάξω μια κεραία (πιάτο) τέλεια και θα τη στήσω μέσα στους κρατήρες θα κάθομαι αραχτός να πίνω μπίρες χαζεύοντας του κόσμου τη συντέλεια Η γη, θα -γύρω από τον ήλιο- περιφέρεται [...]
Δεν είχαν την παραμικρή διάθεση να δει κανείς τον κατεστραμμένο τεχνεγκέφαλο και να προσπαθήσει να καταλάβει τι έγινε! Είχε φτάσει επιτέλους η στιγμή που προσδοκούσε μια ζωή ολόκληρη! Ενεργοποίησε την εφαρμογή που έλεγχε τα ΟΚΔΥ σε όλες τις Ενωμένες Περιοχές. Σας διάβασα, μετά από πρόσκληση του Kyriaz, ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Selir [...]
Εγώ να πάθω τέτοιο στραπάτσο Πάλι ανάσκελα στο καναβάτσο… Είχα φορέσει, ο άμοιρος, γυαλιστερό σορτσάκι (ξεκίναγε απ’ τα γόνατα κι έφτανε στα βυζιά μου) κι αμέσως μόλις χτύπησε το πρώτο καμπανάκι με αρχίσανε στις γρήγορες και…βόηθα Παναγιά μου Τι θέλω εγώ μέσα στο ρινγκ κόντρα σε ένα θηρίο; ποιος πίστεψε πως θα γενώ Balboa, Cassius [...]
Σου γράφω ένα μήνυμα με αόρατη μελάνη που αν το διαβάσεις τρεις φορές και κάνεις μια ευχή θα ξεμπερδέψει μονομιάς του κόσμου η πλεκτάνη και θα σβηστούν τα άσχημα αμέσως με ένα χι Διάβασε μία φωναχτά και δύο ξάπλα κάτω τη μια απ’ τις δύο μπρούμυτα ανάσκελα την άλλη κι άμα δε δεις βελτίωση λυπάμαι [...]
Η μυρωδιά της τσάντας μου λέγεται και «τσαντίλα» τον άγιο Αντώνιο τον λεν αλλιώς σενττόνι από το ξέφτι η μυρωδιά λέγεται και ξεφτίλα πλήθος γαϊδάρων άγνωστο είναι γνωστό ως χι-όνοι Ο κύκλος είναι άγονος (χωρίς καμιά γωνία) το τέρας που ήρθε απ’ το Μπαγιάν λέγεται Μπαγιαντέρας η βαρεμάρα του τυριού λέγεται τυρανία ο εκ της [...]
Έφτασε και στη χώρα μας το πολικό το ψύχος και πάγωσε το άρωμα και της πορδής ο ήχος ρίχνω στα σκαλοπάτια μου τσουβάλια το αλάτι να μη γλυστρήσω πουθενά και πέσω με την πλάτη Το κρύο μ’ αρέσει πιο πολύ από τη μαύρη ζέστη -έξω δε βγαίνω βέβαια και ας με λένε χέστη- και περιμένω [...]
Γυναίκες δηλητήριο στο αποχωρητήριο πηγαίνουν δύο, δύο ισιώνουν τα βυζάκια τους κουνάν τα κωλαράκια τους (υγραίνεται το αιδοίο) Κι έπειτα σα να χαίρονται ασκόπως περιφέρονται αδιάφορα ομιλούσες μέχρι να γίνει αισθητή στον κάθε επίδοξο εραστή πως είναι εκεί παρούσες Με καύλα στη διαπασών χαϊδεύουν λίγο το καλσόν σταυρώνουν και τη γάμπα κι ο πόθος των [...]
Περιπλάνηση ασήμαντη στα τοπία του χρόνου η καρδιά πάει ευθεία να σπάσει πάλι άδειασε η αίθουσα -που ήταν φίσκα- του θρόνου κι άλλο τι δεν υπάρχει να αδειάσει Στο κενό διαχέομαι σε ένα ανέκφραστο τώρα κι όσος χώρος υπάρχει τον πιάνω και προβλέπεται σύντομα –από ώρα σε ώρα- να μην έχω κάτι άλλο να κάνω [...]
Με τρύπια κάλτσα και παπούτσι φέτα σόλα Θέλεις να μπω σε εστιατόριο κυριλέ να μανουβράρω με νυστέρι τη μπριζόλα απολαμβάνοντας εκστατικά το μποζολέ Εγώ δεν ξέρω το κρασί να δοκιμάζω με Σομελιέ δεν έχω μάθει να μιλάω και θέλω όταν τον κατάλογο διαβάζω να παίρνω πρέφα τι προσφέρεται να φάω Ξέρω, κανόνισες να κάνεις τα [...]
Δεμένος στο μαγγανοπήγαδο της θλίψης γυρίζω γύρω, γύρω και πηγαίνω χωρίς να ξέρω ή να καταλαβαίνω το μέγεθος ή το βαθμό της σήψης Στην πλάτη μου έχω δύο ψάθινα καλάθια και στο κεφάλι –πάλι- ψάθινο καπέλο τα αυτιά μου εξέχουν και τα δυο (θέλω δε θέλω) και τα ποδάρια μου ματώνουν απ’ τα αγκάθια Και [...]
Χρεώθηκα για πάρτη σου μωρό μου ως τα μπούνια σου πήρα sexy εσώρουχα σου αγόρασα τακούνια Estee Lauder, Christian Dior, Ferre και Nina Ricci μα εσύ ακόμα με αγνοείς αχάριστο κορίτσι Σου αγόρασα Donna Karan, Max Factor, Rubinstein κι ενώ όλοι σε έλεγαν χαζή σε είχα για Einstein μα εσύ σκληρή αδιαφορείς με Dolce [...]
Με κάλεσε ο Solomantzaros να γράψω για τα όνειρά μου. Είχα πει από Δευτέρα αλλά μου προέκυψε νωρίτερα. Έγραψα μόνο για ένα όνειρο. Το παρακάτω: Λυσσομανούσε ο άνεμος και τρίζαν τα μπαλκόνια κάτω από την κουβέρτα μου ήμουν ένα κουβάρι και με έβλεπα μες σε όνειρο ξεβράκωτο στα χιόνια να ψάχνω καταφύγιο τρέμοντας σαν το [...]
Σηκώνω το ένα πόδι μου ψηλά κι έχω το άλλο καρφωμένο πάντα κάτω η φάτσα μου –ας ζορίζεται- γελά προετοιμάζομαι να κάνω το σπαγγάτο Το δάχτυλό μου σα να γίνεται ακίδα ισορροπώ –τέτοιο κορμί- σε ένα σημείο στα δύο χέρια μου κρατώ εφημερίδα και με τα μάτια τις ειδήσεις αναλύω Βλέπω τον κόσμο να γυρίζει [...]
Κάνουν τα εκατομμύρια φιγούρες στον αέρα κι όπως τα βλέπω να περνούν μπροστά μου μαζεμένα παίρνω δυο υπογλώσσια (να βγάλω άλλη μια μέρα) και λέω: Καλέ κύριε δώστε και μένα ένα… Έχω παιδάκια ορφανά, συνέχεια αρρωσταίνω έχω και πονοκέφαλο που σπάνια με αφήνει και πια κανένας χριστιανός στο ηλεκτρικό το τρένο δε συγκινείται και οβολό [...]
Ωραία βενζινοπώλισσα μόλις σε είδα κόλλησα -αμάν τι μου ΄χεις κάνει!- σε βλέπω με τα αμάνικα να γαργαλάς τη μάνικα και γίνομαι ντουμάνι Πίσω από την αντλία σου δε φαίνεται η μαγεία σου μα εγώ που έχω μάτι σε έκοψα για γόησσα -και αν δεν παρανόησα- για λάβα στο κρεβάτι Και από τότε αντάρτισσα άγιασα [...]
(Βρήκαμε βήμα και μικρόφωνο και λέμε…) Κατέβηκαν οι καλλιτέχνες σε ορδές θύμωσε η τέχνη –και καλά εμείς τι φταίμε;- άντε να κάνουν επανάσταση οι πορδές Θυμώνετε όταν… έξι λόγοι –μόνο έξι;- (τόσοι σοφοί και δε μπορέσατε να πείτε μια γαμημένη -και αλλιώτικη μια- λέξη;) Θυμώνετε όταν…Ρε δεν πα να γαμηθείτε… Γυρνάτε σε διαδρόμους Υπουργείων και [...]
Με πιάσανε στα σύνορα και των ματιών τα τσίνορα γυρίσανε δυο τούμπες κι έτσι για να μην εκτεθώ και για να δικαιολογηθώ είπα πεντέξι αρλούμπες Το δικό μου Πόθεν Έσχες των V.I.P οι λέσχες το γεμίζουν κι εσύ ανώνυμε κοσμάκη βλέπε Θέμο βλέπε Μάκη να πλουτίζουν Μου ψάξαν’ τα μπαγκάζια μου δε μέτρησαν τα γκάζια [...]
Που όταν αρχίζει η βροχή εγώ δεν έχω ομπρέλα όταν ζεσταίνει ο καιρός είμαι με καμπαρτίνα όταν μου κάτσει γκόμενα φοράω τρύπια φανέλα κι όταν τελειώνουν τα λεφτά τον ξεκινώ το μήνα και που όταν με πιάνει κόψιμο δε μου ανοίγει η ζώνη όταν με βρίσκει ο λόξυγκας πρέπει να βγάλω λόγο όταν το παίρνω [...]