Archive for Μαρτίου, 2008
Σε είδα χθες σε όνειρο
σε όνειρο παμπόνηρο
ήσουν’ σχεδόν ξεβράκωτη
και παίζαμε πινακωτή
Σε άδεια σοκάκια και στενά
κυνηγητό έτσι ώστε να
σε πιάσω μες στην ερημιά
μήπως κι ο ύπνος φέρει μια
στα πράγματα άλλη τροπή
προστάζοντάς σε: «τη ντροπή
που έχεις ξύπνια εκδικήσου
βγάζοντας λίγο το βρακί σου»
Μα όλο γελάς ξετρελαμένα
και πάει να πιάσει τρέλα εμένα
(βράζει το αίμα σε ποθεί
κι έχω εντελώς ξεβρακωθεί)
Εσύ [...]
Έρχονται ώρες και φορές στου ανθρώπου τη ζωή
-το χετε ακούσει ασφαλώς απ’ το Διονύση-
που πρέπει –δύσκολα δε λέω- να αποφανθεί
να πιάσει τι και τι ξοπίσω του να αφήσει
Πρόσφατα βρέθηκα κι εγώ σε αυτή τη θέση
και ομολογώ πως δυσκολεύτηκα πολύ
κι αυτό είναι κάτι που σπανίως μου αρέσει
και ας ακούγεται –όσο να ‘ναι- υπερβολή.
Έτυχε κι έζησα μεγάλες [...]
Στέκεσαι αγέρωχος με βλέμμα ονειροπόλο
και νιώθεις το μπαλκόνι σα μια πλώρη
που ταξιδεύει και γυρνά τον κόσμο όλο
«Βίρα τις άγκυρες σαλπάρει το βαπόρι!»
Captain εσύ και πλήρωμα δυο πολυθρόνες
από μπαμπού, στον πρώτο όροφο –εκεί πάνω-
(Οι Κύκλωπες με Ray Ban και οι Λαιστρυγόνες
με τις Σειρήνες τραγουδάνε…Μητροπάνο)
«Captain my Captain» για πηδάλιο μια βρύση
και για πανί ανοίγει –αυτόματη- η τέντα
(Στον [...]
(…Αν είχε φανταστεί σε τι πατρόν
θα ράβανε τον κόσμο έτσι ωραίο
αντί για λάβαρο θα σήκωνε ο Πατρών
αυθόρμητα το δάχτυλό του το μεσαίο…)
Η Πίτσα από τα Γκράβαρα
βλέπει καυλιά για λάβαρα
σε κόσμο wash and go
και θα ‘ναι απόλυτα ευτυχής
αν την πηδήξουνε δυο τρεις
και μπει σε talent show
Κι ο Σάκης απ’ το Φάληρο
τα βράδια ένα τάληρο
πουλά την κάθε [...]
Ο Κόσμος μια αιμάσσουσα πληγή
που ξεπουλά το λάλων ύδωρ μια μονέδα
πάνε οι καιροί που από την Ανδρομέδα
έβγαινε φως για να φωτίσει όλη τη γη
Τώρα μιλάμε σε άλλους Γαλαξίες
κι είναι τα λόγια κόμπος στο λαιμό
βάλαμε σε καλούπια τον καημό
και με το χάρακα μετράμε τις αξίες
Όμως ανοίγοντας τα όρια του πλάνου
κι αφήνοντας τη φαντασία πριν στερέψει
-άλλη Πηγή- [...]
Γέννημα θρέμμα κι εγώ της φάρας
που ίδρυσε ο ποιητής Φανφάρας
κρατώ το ύφος
άλλοτε κάνω απαγγελίες
κλέβοντας λέξεις απ’ αγγελίες
κι άλλοτε…τζίφος
Σηκώνω μύτη όπως αρμόζει
στους ποιητές –κι ας Καραγκιόζη
με λένε όλοι-
κι όταν οι άλλοι κρατάν ομπρέλλες
πιάνω κουβέντα με τις «Νεφέλες»
πάνω απ’ την πόλη
Μα τα στιχάκια που καλουπώνω
και αλφαδιάζω με τόσο πόνο
-σπουδαία τα λάχανα-
Αντί να φέρουν κάποια έστω μνεία
στην ποίησή [...]
Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης ανεβάζω τρία αγαπημένα ποιήματα
Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων
Κώστας Καρυωτάκης Νηπενθή 1921
Από θεούς κι ανθρώπους μισημένοι
σαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί,
μαραίνονται οι Βερλέν τους απομένει
πλούτος η ρίμα πλούσια κι αργυρή.
Οι Ουγκό με “Τιμωρίες” την τρομερή
των Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε.
Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.
Αν [...]
Ντυμένοι με τα γκρι αυστηρά κουστούμια
(πολυώροφα τα σύγχρονα λαγούμια)
σε μια σκλαβιά απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ
Γραβάτα τσίλικη (κουράστηκε ο αυχένας)
και απ’ το σινάφι σας δε βρέθηκε ούτ’ ένας
να πάει αντίστροφα. Να φύγει απ’ το κοπάδι
Πολύωρες και κούφιες συζητήσεις
«Εντάξει boss, Θα γίνει πάλι ό,τι ζητήσεις…»
και μένουν άδεια της ζωής τα πρακτικά
Γεμάτη από θέματα η ατζέντα
σε [...]
Κοιτάς το ηλιοβασίλεμα με μάτια εκστατικά
και λες: «ο ήλιος ντρέπεται όταν δύει»
μα εμένα που δεν ξέρω από ποιητικά
μου ακούγονται οι ισχυρισμοί σου αστείοι…
Σε πιάνω από το χέρι κοιτάζουμε μαζί
με βλέμμα απλανές –τι τρυφεράδα!-
και δίπλα στα χορτάρια –η φύση τι πεζή!-
ένα άλογο πηδάει μια φοράδα…
Σε πιάνω σε γυρίζω το θέαμα μη δεις
φοβάμαι μήπως και σε εξιτάρει
γιατί [...]
Οι πειρατές πουλήσαν‘ τις γαλέρες
και βγήκαν στη στεριά να ανοίξουν φλόκο
με όπλα σκουριασμένα δίχως σφαίρες
να ξεχρεώσουνε της θάλασσας τον τόκο
Άλλος μονόφθαλμος και άλλος με ένα χέρι
αξύριστοι βρομιάρηδες με ψείρες
κόβουν τα νύχια των ποδιών τους με μαχαίρι
και βάζουνε μπουρλότο με αναπτήρες
Και ο αρχηγός τους με τα κόκκινα τα γένια
ψάχνει γυναίκα για να κάνει οικογένεια…
Κι όταν βραδιάζει [...]
Στου κόσμου αυτού το πήγαινε
στου κόσμου αυτού το έλα
στα μονοπάτια του μυαλού
πριν τη μεγάλη τρέλλα
Θα πάρω φόρα ένα πρωί
και θα τα κάψω όλα
βασανισμένη μου ψυχή
ψυχή μου ονειροπόλα
Στης ζωής το πήγαινε έλα
δε φτουρά του ανθρώπου ο κόπος
μα ένα βήμα πριν την τρέλλα
τα βολεύει όπως όπως…
Στο κόσμου αυτού τα ασήμαντα
στου κόσμου αυτού τα πρέπει
σαν τον τρελλό τον έρωτα
που όλα [...]
Σε πάρτι αποκριάτικο όλοι οι μασκαράδες
με τις πανέμορφες στολές τις φαντεζί
κι εγώ ρωτώ να ζει κανείς ή να μη ζει
γιατί –όπως πάντα- πάλι μπήκα σε μπελάδες
Δε λέω, σ’ άλλον άφησα να το αποφασίσει
τι να ντυθώ και ποια στολή να επιλέξω
όμως αν ήξερα πού πρόκειται να μπλέξω
θα προτιμούσα να με ντύναν’ κυπαρίσσι
Απόκριες ξε–απόκριες για να κυκλοφορήσω
με [...]
Ενώ έκανα το μάγκα
πείστηκες κι εσύ –ανάγκα-
-βλέπεις ανωτέρα βία-
και με άφησες…συμβία
Με πονά η απουσία
μου στερεί τη συνουσία
εμένα –που- άμα τη εμφανίσει
πάντα έβρισκα τη λύση
Έν αδίκω ή εν δικαίω
παραπονεμένος κλαίω
το πουλί μου εν συγχύσει
θέλει να κελαηδήσει
Και τελών εν διεγέρσει
λέω ωραία που ‘ταν πέρσι
που καμιά φορά –εν μέρει-
άγγιζα και κωλομέρι
Αναμένω εν εξάρσει
του εμπάργκο σου την άρση
γιατί εν [...]
Άντε να μπει η άνοιξη μήπως ξελαμπικάρω
μήπως μπορέσει το μυαλό να δει πιο καθαρά
να βάλω κάτω τα στραβά και να τα καλιμπράρω
να ισιώσουν λίγο τ’ άτιμα κι εδώ καμιά φορά
Να πιω φραπέδες αραχτός σ’ ηλιόλουστες πλατείες
μπίρες κατάξανθες με αφρό μέχρι που να μεθύσω
κι όλες μου τις κακοτοπιές τις παλιοσυγκυρίες
σα μπουρμπουάρ κιμπάρικο πίσω να τις αφήσω
Κιμπάρης [...]