Roma

Ιουνίου 14, 2008 in τα ταξιδιωτικά

Ήταν την εποχή που όλη η Ευρώπη
έπαιζε τόπι
βρέθηκα εκεί που οδηγούν όλοι οι δρόμοι
μόνος στη Ρώμη

Σε κτήριο παλαιότερου αιώνα
(Piazza Navona)
βρήκα κατάλυμα με υπέρδιπλο κρεββάτι
( σκέφτηκαν κάτι; )

Έσκασα μύτη σε συνέδριο πρώτη μούρη
σαν καλαμπούρι
να ενημερώνομαι για νέες εξελίξεις
(πώς να μην πλήξεις…)

Πέρασα απ’ το musei Vaticani
(παντού ζητιάνοι)
και μια ουρά τα νεύρα να σου σπάει
(μπήκα απ’ το πλάι)

Φεύγοντας, στου Sant Pietro τα Βasillica
βρήκα μια ενήλικα
που ήθελε να πάει piazza di Spagna
τη λέγαν Τάνια

Της έδειξα στο χάρτη  -τι να κάνω;-
η ευγένεια πάνω
(…απ’ όλα…)
Ύστερα ρώτησε αν θα πάω κι εγώ μαζί της
κι αν το βυζί της

ήταν λιγάκι πιο στητό θα είχα πάει
κι ας είχα φάει
Μην τα πολυλογώ, της είπα αντίο
κι αυτή με μπρίο

κουνώντας το μαλλί της και με νάζι
αλλού κοιτάζει
ψάχνοντας να χρεώσει το ρεγάλο
σ’ άλλον καβάλο

Μόνος. Το πρώτο βράδυ μου στη Ρώμη
(Κυρτοί μου ώμοι)
Πόδια μου κουρασμένα απ’ το περπάτημα
(πλακόστρωτα άτιμα!)

 

(Παρεπιπτόντως αν βρεθείς Piazza di Spagna
να μη ζητήσεις να σου φέρουνε λαζάνια
Δεν ξέρω για τους άλλους μα σε εμένα
τα φέρανε τελείως λασπωμένα)

Piazza Navona πάλι. Τι θα γίνω
μόνος που πίνω
Έπιασε νύχτα. Έχει σύννεφα. Θα βρέξει
Κι ούτε μια λέξη

δεν έχω πει εδώ κι ώρες καμπόσες
Γύρω μου οι γλώσσες
χτυποκοπάν σαν αφηνιασμένες
Μα οι λέξεις ξένες…

Δε βγάζω νόημα. Γυρίζω στο κρασί μου
(Βάλε παιδί μου)
Βάλε να πιω τον Τιβερη. Ας αδειάσει
(Θεέ μου τι κράση!)

Μεσάνυχτα. Σηκώθηκα τρεκλίζοντας
Και ο ορίζοντας
Σα να ‘κανε –ο πούστης- πιρουέτες
(ήμουνα φέτες)

Ξενοδοχείο. Βρίσκω το ρεσεψιονίστα
τάβλα απ’ τη νύστα
Μα εγώ είχα όρεξη πριν πέσω να πλαγιάσω
να κουβεντιάσω.

Τον ρώτησα ποιος έφτιαξε τον τρούλο
Και μου ‘πε κάποιον Ολλανδό. Το Βαν Φακούλο
(Μπορεί να είναι ιδέα μου αλλά εμένα
μου φάνηκε πως το ‘πε νευριασμένα)

Δεύτερη μέρα. Πρωινό. Πρώτο στραπάτσο
Στη σερβιτόρα λέω: «εδώ να κάτσω;»
χαμογελώντας και της δείχνω ένα τραπέζι
Μα αυτή τα παίζει

Κι αρχίζει να μου λέει κάτι κουβέντες
που έκλασα μέντες
Μετά όταν έμαθα στα αλήθεια τι σημαίνει
Σαν τη βρεγμένη

γάτα καθόμουνα σκυμένος   ως να φύγω
Δεν ήταν λίγο!
Αφού δε ρώτησα ο βλάκας για να μάθω
Καλά να πάθω

(Μετάφραση με ένα παράδειγμα θα κάνω
να γίνουν κατανοητά τα παραπάνω
Στα Ιταλικά αν πείτε Κατσαντώνης
θα καταλάβουν όλοι Πουτσαντώνης

Και αν αν φωνάξετε στο δρόμο Κατσιφάρα
Θα ερμηνευθεί αυτολεξί ως Πούτσα Φάρα
Και για να γίνει νόστιμο λιγάκι
μην παραγγείλετε να φάτε …κατσικάκι)

Γίναν και άλλα –τόσες μέρες- σαν ταινία
αφού μανία
να δω την πόλη που όλοι έχουν εκθειάσει
με είχε πιάσει

Θα σας τα γράψω. Αφού αυτή η ιστορία
μέρη έχει τρία
Αυτό ίσως να μην είναι το καλύτερο
Μα είναι σίγουρα απ’ τα τρία το… μακρύτερο…