Χαμένο ήτανε κορμί. Άξεστος και αλήτης
Και στη ζωή δε θέλησε ποτέ του άλλο κάτι
από το να λογίζεται ως ο πιο άθλιος θύτης
των γυναικών. Τον ένοιαζε μονάχα το κρεβάτι.
Σε μια χυδαία γειτονιά σε σιχαμένο τόπο
έφηβος με των ορμονών στο σώμα του τη ζέση
έπαιρνε μάτι στα κλεφτά τα χούγια των ανθρώπων
αυτά που εμφανίζονται σαν βγει η ντροπή απ΄ τη μέση
Και κράταγε με το μυαλό συνέχεια σημειώσεις
Έβλεπε πώς τα θηλυκά χάνουν τον έλεγχό τους
και λίγο πριν τα δεκαοχτώ αυτές που είχε οι γνώσεις
του αρκούσαν για να σκέφτεται σα να ‘ταν στο μυαλό τους…
Ήξερε πώς η αναπνοή λέει πάντα την αλήθεια
πώς μόνο ένα τους λοξό τάχα τυχαίο βλέμμα
(αυτό που απαρατήρητο περνά στα κουτορνίθια)
αφήνει κάποιο μήνυμα για το γνωστό το θέμα…
Ήξερε πάντα τι να πει και πώς να πλησιάσει
χωρίς καμιά χυδαιότητα καμιά κοινοτυπία
έβρισκε τον κατάλληλο τρόπο να τους αδειάσει
απ’ το μυαλό και την ψυχή την κάθε τους φοβία
Εκτός όμως απ’ τις πολλές που είχε αποκτήσει γνώσεις
είχε και κάποιο έμφυτο ταλέντο μιας και η φύση
φρόντισε αυτό που έδωσε σε άλλους μισό ή με δόσεις
σε αυτόν πλουσιοπάροχα να το κληροδοτήσει
Έτσι γεμάτος με όλα αυτά που είπαμε τα εφόδια
Έφυγε με των ποιητών –αμίλητα- τον τρόπο
αφού πια δεν υπήρχανε άλλα να ανοίξουν πόδια
γυναίκας νέας ή γριάς στον άθλιο που ήταν τόπο
…Συνεχίζεται
Ιουλίου 4, 2008 at 11:19 πμ
“Τυχερή” ήμουν που δεν βρέθηκε στο δρόμο μου το τρισάθλιο ρεμάλι…
Και πού είπαμε ακριβώς ότι είναι αυτή η γειτονιά;
Για να το αποφύγω ντε…
Ιουλίου 4, 2008 at 11:34 πμ
#fog:
λίγο… υπομονή. Στα επόμενα επεισόδια θα μάθετε κι άλλα!
Ιουλίου 4, 2008 at 1:42 μμ
ηλπιζα να συνεχίζεται
υγ τέτοιος επικό δημιούργημα να το ξεπετούσατε μόνο με 7 στροφές θα ταν κρίμα απ το θεό!
Ιουλίου 4, 2008 at 1:56 μμ
#tsaperdona:
κρίμα δε λες τίποτα…
υγ
με δουλεύεις, έτσι ;
Ιουλίου 4, 2008 at 11:50 μμ
Δηλαδή αυτό που του έδωσε πλουσιοπάροχα η φύση ειναι τόσο μεγάλο που δεν χωρούσε σε μια ανάρτηση και γι΄αυτό συνεχιζεται;
Ιουλίου 6, 2008 at 12:13 πμ
Κάποιοι “το” πήρανε με δόσεις, ασφαλώς.
Ομπρέλα κράταγαν – κι έξω έβρεχε ο Θεός.
Kι ενώ “το” μοίραζε, στο πλήθος, με μεζούρα
ίσα που πρόλαβαν και πήρανε μια τζούρα.
Κάποιοι άλλοι μείνανε στου δρόμου τα μισά,
κι όταν μετρήθηκαν, τα βρήκανε λειψά.
Κάποιοι με πίστωση αγόρασαν, κι εν γένει
η εξίσωση σε όλους δεν τους βγαίνει.
Και όλα τούτα δεν θα είχαν σημασία
αν στην εξίσωση δεν ήταν μια κυρία.
Άγρυπνο βλέμμα, που μετρά, τις γυναικός
πόντους κι εκατοστά κι επακριβώς-
και τι να πεις; Μωρό μου, να μην δώσεις
τη δέουσα προσοχή…Γιατί, με δόσεις
μας το ‘δωσε σαν μέτρησ’ ο θεός μας.
Πέρνα την πρώτη του μηνός, στα…προσεχώς μας
κουκλίτσα μου, αν θες τα περαιτέρω:
τον επιούσιον σήμερα “τόσον” σου τον προσφέρω!
ΥΓ1: Καλώς ήρθες, μπας και ξεκολλήσουμε και γράφουμε κι εμείς
ΥΓ2: Ανυπομονώ να με μαλώσει πάλι αύριο ο Κυριαζής!
Ιουλίου 6, 2008 at 12:14 πμ
ΥΓ3: “της” γυναικός, εννοείται, μην μας μαλώσει ΚΑΙ γι’ αυτό ο Κυριαζής!
)
Ιουλίου 6, 2008 at 12:01 μμ
ιιιιι…..
)
Σοφίαααα!!!!
Πιπέρι,κακό κορίτσι!…
Σε χάλασαν κι εσένα οι κακές στιχοπαρέες(όχι,που δε θα σε μάλωνα
Ιουλίου 6, 2008 at 11:02 μμ
#αλέξανδρος:
όχι ακριβώς αυτό…
#Σοφία:
βλέπω, με χαρά, πως εξακολουθώ να σε εμπνέω
#Kyriaz:
)
Είμαι παράδειγμα προς αποφυγή αγαπητέ Γιάννη