Όχι πως δεν το ξέραμε, απλά έχει παραπάει
κάθε καριόλης που έπιασε κάποτε κάποια θέση
με μόνο ένα κριτήριο να ξέρει να μασάει
να μην αφήνει τίποτα απ’ το πιάτο έξω να πέσει
κάθε καριόλης κερατάς –μία ζωή τα ίδια-
να τρώει, να τρώει, να τρώει, να τρώει –ρε πούστη δε θα σκάσει;-
κι ένας δε βρέθηκε αρχηγός στον τόπο αυτό με αρχίδια
να πιάσει μια φορά, ρε συ, τη σκούπα. Το φαράσι…
Γίναμε σκουπιδότοπος. Του κόσμου η σαπίλα
ήρθε –ή τη φέραμε εμείς;- στο ίδιο μας το σπίτι
να πάρει θέση αφεντικού. Κι είναι πολύ ξεφτίλα
να επιλέγουν μόνα τους τα θύματα το θύτη
Κάθε καριόλης κερατάς που έχει κάψει φλάντζα
αντί να πάει για απόσυρση γουστάρει κι άλλη φάση
Και να μη βρίσκεται ποτέ ένας μετά τη σκάντζα
να πιάσει μια φορά, ρε συ, τη σκούπα. Το φαράσι…
Μαζέψτε! Να προλάβετε! Φάτε λιγούρια! Φάτε!
το μόνο που θα είχα εγώ -αν ήταν- να σας δώσω
είναι αυτή τη συμβουλή: Να μην χαμογελάτε
γιατί στα δόντια φαίνεται η λαιμαργία τόσο
πολύ που αλλοιώνεται η όψη του προσώπου
και σαν του ζώου γίνεται που ψάχνει να χορτάσει
και βγαίνει αυθόρμητη η ευχή. Κάποιος να ‘ρθει επί τόπου
να πιάσει μια φορά, ρε συ, τη σκούπα. Το φαράσι…
Καριόληδες! Σας βόλεψε καλά που δε μιλάμε
και που παραπονιόμαστε στη φέξη και στη χάση
Φάγατε; Τώρα είναι σειρά δικιά μας για να φάμε
Και θα σας φάμε ζωντανούς…Ποια σκούπα. Ποιο φαράσι…
Άσχετο ίσως, αλλά από εδώ πήρα τη φράση σκούπα και φαράσι
-
ΤΑΔΕ ΕΦΗ...
10000movies στο πέρα βρέχει Klimis στο Ένοπλη Χάλι Klimis στο Ένοπλη Χάλι stixakias στο Ένοπλη Χάλι Klimis στο Ένοπλη Χάλι stixakias στο Ένοπλη Χάλι Klimis στο Ένοπλη Χάλι skolotourou στο Ένοπλη Χάλι skolotourou στο Ένοπλη Χάλι skolotourou στο Ένοπλη Χάλι Klimis στο Ένοπλη Χάλι natalia στο Ένοπλη Χάλι stixakias στο Ένοπλη Χάλι Κ.Κ.Μοίρης στο Ένοπλη Χάλι kostaslogh στο Ένοπλη Χάλι stats
Ιουλίου 8, 2008 at 9:03 μμ
Του την λένε οι αριστοκράτες, μακρυμάλληδες Ιππείς του γερο-Δήμου, γιατί μια ζωή διαλέγει κλέφτες πολιτικούς να τον «κυβερνάνε». Κι εκείνος:
Μυαλό δεν έχετε πολύ
κάτω απ΄ το πλούσιο το μαλλί
χαζό αν με λέτε.
Επίτηδες πως είμ΄ εγώ ηλίθιος
παριστάνω.
Μ΄ αρέσει κάθε μέρα απλώς
χωρίς σκοτούρες, αραχτός
να κουτσοπίνω,
και να ΄χω κι έναν κλέφταρο
διαχειριστή κάθε φορά.
Και σα χορτάσει για καλά
να τον γρονθοκοπάω.
Ο Χορός ενθουσιάζεται, ο Δήμος το παίρνει επάνω του και επανέρχεται:
Κοιτάχτε τι σοφά εγώ
όμορφα κανονίζω,
όσους θαρρούν πως ξύπνιοι αυτοί
εμένα ξεγελάνε.
Με κλέβουνε και κάνω εγώ
πως τίποτα δεν βλέπω.
Μα έπειτα έρχεται η στιγμή
πίσω από ένα παραβάν
να τους ξεμοναχιάσω.
Κι εκεί τους κάνω και ξερνάν
ένα προς ένα όλα
αυτά που μου έχουν κλέψει.
(μετάφραση Βάρναλη, ελαφρά «πειραγμένη», χωρίς τις πρέπουσες αντιστάσεις στον πειρασμό μιας πρόχειρης «επικαιροποίησης»)
Τότε ήτανε Ιππείς — τώρα, φοβάμαι, όνειρο θερινής νυχτός.
Ιουλίου 9, 2008 at 11:12 πμ
Και ζωντανούς και βραστούς, αρκεί να γίνει… Θα γίνει; Και ποιός θα το κάνει; Εμείς;
Αν ξεκινήσει πάντως ελπίζω να μου στείλουν email ή sms. Και να θυμηθώ να βγάλω τα σκουπίδια, πριν πάω και να σβήσω το θερμοσίφωνο. Α και το φούρνο. Θα πω και στον καλό μου νάρθει. Με την ευκαιρία να θυμηθεί να πληρώσει τη δόση για το αυτοκίνητο και να κλείσει ραντεβού με τον οδοντίατρο των παιδιών. Μετά είμαστε έτοιμοι για να τα @#$@#$ όλα.
“Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι αλλού και αλλού η ζωή μας πάει”.
Αν δεν τόχα χάσει από χρόνια, θα άρχιζα να ανησυχώ.
Καλημέρες.
Ιουλίου 9, 2008 at 3:01 μμ
Αν ο François Villon ζούσε σήμερα, θαρρώ πως κάπως έτσι θα έγραφε
Ιουλίου 9, 2008 at 8:46 μμ
Έλα μου ντε, ποιός θα ‘καθαρίσει’ και ποιος θα βγάλει τα ‘σκουπίδια’ έξω?
Ιουλίου 9, 2008 at 9:22 μμ
#maurochali:
Δεν είναι κακά τα όνειρα.
Αρκεί να μην πατάς εκεί και με τα δυο ποδάρια…
#fog:
Για να μπορέσουμε να στείλουμε sms θα χρειαστούμε το δεκαψήφιο.
Αλλά με τόσες δουλειές που έχετε (και έχουμε) θα προλάβουμε λέτε;
#hdd345f:
Μιμητές του είμαστε εμείς.
Σας ευχαριστώ πάντως. Με τιμά το σχόλιό σας.
#ELGRECO:
Μακάρι να ‘ξερα.
Έχει όμως αυτή η απορία το χαρακτηριστικό του Έλληνα.
Ψάχνει να βρει τον άλλο που θα κάνει τη βρόμικη δουλειά…
Σαν το τσάμικο ένα πράμα. Ένας χτυπιέται και οι υπόλοιποι κοιτάμε. Ο Χορός που αντικατοπτρίζει πλήρως την ψυχοσύνθεσή μας.
Δε σας ψέγω.
Κι εγώ την ίδια απορία έχω.
Ποιος θα καθαρίσει για πάρτη μου;
Ιουλίου 9, 2008 at 10:43 μμ
Για ποιό φαγοπότι μιλάτε στο ποίημα;Για κάποια λίγα εκατομμυριάκια;Έχει ο Θεός(της ζήμενς).
Δεν στερείται ρυθμούτο ποίημά σας και με κράτησε ζωντανό και σε εγρήγορση ως το τέλος.Πάρα πολύ καλό και εύστοχο πολύ(αν κατάλαβα καλά)
Ιουλίου 9, 2008 at 11:00 μμ
#island:
μια χαρά καταλάβατε.
καλώς ήρθατε στα μέρη μας
Ιουλίου 9, 2008 at 11:27 μμ
“θα σας φάμε ζωντανούς” !!!
τι σας κάνει να πιστεύετε πως είναι edible αυτά τα “πράγματα” ;
Ιουλίου 9, 2008 at 11:57 μμ
#K.K.Mοίρης:
Για να πω την αλήθεια τίποτε. Δεν τρώγονται με τίποτα, αφού!
Ιουλίου 10, 2008 at 1:03 πμ
Τελικά μόνο εμείς μπορούμε να ‘καθαρίσουμε’. Κανένας άλλος δε θα το κάνει για μας…
Ιουλίου 10, 2008 at 9:16 μμ
#ELGRECO:
Μακάρι να μπορούσαμε ή…να θέλαμε τουλάχιστον