αλμυρίκι

 

Έτσι… να είμαι αραχτός κάτω από τ’ αλμυρίκι
και να μη νοιάζομαι ποσώς για ρεύμα ή για νοίκι
μπροστά μου τα γυμνόστηθα να παίζουν με τα τόπια
ξανθά ξανθά τα αλλοδαπά μελαχρινά τα ντόπια

Ξάπλα λοιπόν, ανάσκελα και πίσω απ’ το γυαλί μου
με τρόπο κατασκοπικό –να μη με δει η καλή μου-
το βλέμμα στέλνω ευθύβολο και ενίοτε με φάλτσα
-όταν το θέλω ο άτιμος είμαι διαβόλου κάλτσα!-

Κι όπως κουνιούνται τα βυζιά και τρέμουνε οι κώλοι
σκέφτομαι: Να! Τέτοια ζωή πρέπει να κάνουμε όλοι
κάτω από μια παχιά σκιά και με –στο χέρι- μπίρα
τώρα που αντέχει η φούσκα μας και δίχως καθετήρα

Γιατί η μπίρα είναι γνωστό ταλαιπωρεί την κύστη
Τόσο που βγαίνει ανάποδα –αν πιεις πολλές- η πίστη
Κι όπως και να το κάνουμε είναι γνωστόν τοις πάσι
Φυραίνει η φούσκα –όταν γερνάς- με κίνδυνο να σπάσει…

Και να ‘ναι η φούσκα μοναχά… Μετά έρχονται κι άλλα
Οι μπούκλες πέφτουν κι η κοιλιά γίνεται σαν τη μπάλα
Και όλα τα γυμνόστηθα που παίζουν και γελούνε
Τα βλέπεις μα από μέσα σου εύχεσαι μη σε δούνε…

 

Το αλμυρίκι είναι μία ευγενική χορηγία της favas


  1. fog

    Το αλμυρίκι είναι θαυματουργό και για τώρα και στο μέλλον.
    Και αν βρεις πυκνό οι ευχές βγαίνουν πραγματικότητα :P

  2. Α χα χα χα !!!… Γειά σου “μπλογκοσυνάδερφε” , που τώρα γίναμε (μάλλον) και απλοί συνάδερφοι … Αυτό το ποίημα , είναι μια διδακτορική διατριβή στην … Ουρολογία (και όχι μόνο) .
    Εσύ μπορεί να λυπήθηκες , που τέλειωσαν οι διακοπές σου , αλλά εγώ … χάρηκα .

  3. Το ότι μου έλειψες πολύ το συμπεραίνω απ’ το πόση χαρά μου έδωσε αυτό το ποστ με το οποίο σε ξαναβρήκα.
    Γεια σου φίλε Στιχάκια!

  4. Καλώς μας ήρθες πάλι στη μπλογκόσφαιρα-
    Στιχάκια: δεν αντέχουμε – η ατμόσφαιρα

    χωρίς εσένα πιο βαριά είναι, δεν παλεύεται.
    Στιχάκια, στην Αθήνα (το πιστεύετε; )

    εμείς ξεμείναμε, και δίχως αλμυρίκι
    (τα ωράρια…οι υποχρεώσεις…και το νοίκι)

    Τι να τα λέμε…με μια μπύρα στην Τιβί
    (πάλι καλά, υπάρχουν κι οι Ολυμπιακοί

    αγώνες, και περνάει το καλοκαίρι…)
    Μα ο τελευταίος πιο καλά γελάει, το ξέρει

    και φεύγουμε κι εμείς από Δευτέρα-
    ν’ αλλάξουμε παράσταση κι αέρα…

    …………………………………………………

    Στιχάκια….αν εκεί όμως….στο αλμυρίκι
    (μια σκέψη με κυκλώνει, ω φρίκη, ω φρίκη! )

    κοιτούσατε με τρόπο κάπως αντρικό;
    (ευθύ το βλέμμα – όλο στραμμένο το λαιμό –

    ν’ αναπηδάει το σώμα, να μορφάζει
    το χείλος, και το βλέμμα να εστιάζει

    στο στόχο κατευθείαν, και να καρφώνει-
    Ω! μα ρωτήστε την κυρία σας πως σαρώνει

    το γυναικείο μας βλέμμα όλο το χώρο:
    Ανεπαισθήτως: μπάρμαν, παρκαδόρο

    ναυαγοσώστη, και στην ίδια θέση
    μένουμ’ ακίνητες, χωρίς να ‘χουμε εκθέσει

    εσάς, που όλο ζητάτε ακόμα μία μπύρα –
    βέβαιοι όντες πως δεν σας προδίδει η π ε ί ρ α…

  5. #fog:
    Όπως το λες είναι. Για λίγο όμως -δυστυχώς…

    #silia:
    είστε χαιρέκακος άνθρωπος τελικά

    #Kyriaz:
    Καλώς σας βρήκα Γιάννη. Να είσαι καλά φίλε

    #Σοφία:
    Μα δεν πρόσεξες τη στροφή

    Ξάπλα λοιπόν, ανάσκελα και πίσω απ’ το γυαλί μου
    με τρόπο κατασκοπικό –να μη με δει η καλή μου-
    το βλέμμα στέλνω ευθύβολο και ενίοτε με φάλτσα
    -όταν το θέλω ο άτιμος είμαι διαβόλου κάλτσα!-

    Δεν γίνομαι αντιληπτός, οπότε.

    ……………
    Εύχομαι να περάσετε καλά στις διακοπές σας και ναι, γελά καλύτερα ο τελευταίος :-)

  6. Στιχακια εισαι καυλα …
    τελεία κ παυλα ..

    xxx

  7. καλυτερος κι απο Cosmopolitan

    υγ και το λέω εντίμως

  8. #misstati:
    Με κολακεύετε

    #tsaperdona:
    σας πιστεύω.

    υγ
    κι εγώ εντίμως το λέω

  9. Μα στιχάκια….το κατάλαβα το τετράστιχο: εσείς είστε ανάσκελα, και το βλέμμα σας κατασκοπικό: Δεν μας εξηγήσατε όμως πόση …κλίση είχε ο λαιμός σε σχέση με το σώμα, και αν υπήρχαν μορφασμοί στο πρόσωπο, οπότε νομίζω δικαιούμαι να σχολιάσω όσα σχολίασα.

    Και τώρα να με συγχωρείτε, έχω δουλειά: Πάω να….διαβάσω το σημερινό σας!

  10. #Σοφία:

    Είπα όμως πως

    “το βλέμμα στέλνω ευθύβολο και ενίοτε με φάλτσα”

    Δε στρέφω το κεφάλι επομένως. Το βλέμμα μόνο πάει φαλτσαριστό :-)

  11. #fava:
    Του πάει δε λες τίποτα! Μούρλια είναι!!!




Leave a Comment