Archive for Σεπτεμβρίου, 2008

Η Πόλη

Νυχτώνει… Η πόλη όλα τα φώτα –πάλι- σβήνει
(μουντά σημάδια των καιρών, απελπισμένα)
Εγώ, κοιτάζω στον καθρέφτη μια εμένα
και μια ένα είδωλο που αγνώριστο έχει γίνει
Οι μνήμες στο κεφάλι αγκομαχούν
σε έναν αγώνα ποια θα έρθει απόψε πρώτη
Κράτα το χέρι μου σφιχτά και πες μου ό,τι
αυτές δεν πρόκειται –φοβούνται;- να μου πουν…
Φεύγεις. Το βήμα ίδιο, ίδια η κίνηση [...]

Και τι έγινε μωρέ;

Εγώ θα παίζω με ανοιχτά όλα τα φύλλα
κι ας χάνω τις παρτίδες σωρηδόν
Και…συμπαθάτε με -πώς λεν;- με το μπαρδόν
αλλά  συχαίνομαι της μπλόφας την ξεφτίλα
Είμαι βιβλίο ανοιχτό. Έτσι έχω μάθει.
Χωρίς τους άσσους στα μανίκια να ποντάρω
χωρίς μελέτη στα στατιστικά τα λάθη
χωρίς προβλέψεις .Έτσι ξέρω να τζογάρω
Δε με ενδιαφέρει πώς μου κρίνεται η κρίση
κι ούτε με νοιάζει [...]

meritocrat

Υπέρμαχος από μικρός της αξιοκρατίας
βρέθηκε να ‘ναι αφεντικό μεγάλης εταιρείας
που έκανε κατασκευές, δημιουργούσε ζεύξεις
και όντας δίχως γραμματέα, άρχισε συνεντεύξεις…
Περνούσαν για επιλογή και αήθεις και με ήθος
μα υπερτερούσε πάντοτε το πιο μεγάλο στήθος
Όσο να πεις για το μισθό; Δε νοιάζονταν ουδόλως
αν σαν το στήθος ήτανε στητός, ωραίος κι ο κώλος
Έμπαινε στο γραφείο του όποια φορούσε φούστα
(τα [...]

LHC

Πατάει κάποιος το κουμπί. Ανάβουν φώτα
Πρωτόνια που τρέχουν σαν το φως
καθοδηγούνται από τεράστιους μαγνήτες
Πρόσωπα εκστασιασμένα όλο ιδρώτα
Χέρια κρατάνε σημειώσεις τι -και πώς
θα οδηγηθούμε στις επόμενες τις ήττες
Κατευθυνόμενα μικρούλια σωματίδια
με στόχο ένα. Να στουκάρουν μεταξύ τους
κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες
Μετά, θα ανοίξουνε σαμπάνιες στα επικήδεια
κι ανασηκώνοντας το φρύδι το δεξί τους
ένας τον άλλο θα συγχαίρει όλο γλύκες…
Σχεδόν [...]

Κάθομαι εδώ στις παρυφές του Φθινοπώρου
να αναρωτιέμαι πού έχει πάει το καλοκαίρι
Κι η απορία αυτή με σφάζει σα νυστέρι
πάνω στα χέρια ενός αδέξιου ντοτόρου
Σαν ξαπλωμένος στο χειρουργικό κρεβάτι
ξέρω θα ζήσω –πως- ξανά μια από τα ίδια
κι αυτό πονάει σαν κλοτσιά πάνω στ’ αρχίδια
που σου γυρίζει -θες δε θες- τούμπα το μάτι
Πίσω στο χώρο της καλής [...]