Πατάει κάποιος το κουμπί. Ανάβουν φώτα
Πρωτόνια που τρέχουν σαν το φως
καθοδηγούνται από τεράστιους μαγνήτες
Πρόσωπα εκστασιασμένα όλο ιδρώτα
Χέρια κρατάνε σημειώσεις τι -και πώς
θα οδηγηθούμε στις επόμενες τις ήττες
Κατευθυνόμενα μικρούλια σωματίδια
με στόχο ένα. Να στουκάρουν μεταξύ τους
κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες
Μετά, θα ανοίξουνε σαμπάνιες στα επικήδεια
κι ανασηκώνοντας το φρύδι το δεξί τους
ένας τον άλλο θα συγχαίρει όλο γλύκες…
Σχεδόν στο απόλυτο μηδέν η θερμοκρασία.
Η πίεση, υποδεκαπλάσια απ’ της Σελήνης
Ο χώρος γύρω είναι απόλυτα κενός
Έτσι προβλέπει η πειραματική διαδικασία
σαν το πρωτόνιο –θες δε θες- να επιταχύνεις
και να είναι η σύγκρουση σπουδαίο γεγονός…
……………………………………………….
Δε λέω. Να την κυνηγήσουμε τη Γνώση
κι ας είμαι χρόνια οπαδός του «Εγώ, εν οίδα…»
κι ας ψάχνω αλλού να βρω την ύπαρξη νιρβάνας
Μα αναρωτιέμαι: Αν ξεχάσει να βιδώσει
κανένας πούστης εκεί κάτω καμιά βίδα
θα τη γλιτώσουμε ή θα γίνει της πουτάνας;
Μια βδομάδα μας έμεινε ακόμα. Μετά ΜΠΑΜ!
Σεπτεμβρίου 3, 2008 at 5:47 μμ
με όλο το σεβασμό αλλά αυτό το ποστ δεν ήτο sexy enuf’
(επιμένω : γράψτε κανένα λιμπρέτο)
Σεπτεμβρίου 3, 2008 at 7:04 μμ
#K.Κ.Μ:
Ούτε και μένα μου άρεσε, αλλά τι να κάνω να το σκοτώσω;
παιδί μου είναι…
Σεπτεμβρίου 3, 2008 at 9:22 μμ
δεν τολμήσατε να γίνετε Μήδεια…
σας νιώθω
Σεπτεμβρίου 4, 2008 at 12:55 πμ
οχι αλλο σεχ πλιζ
να ανεβωμε κε πνεβματικως ολιγο
Σεπτεμβρίου 4, 2008 at 10:08 πμ
Κ.Κ.Μοίρης:
Ούτε Μήδεια ούτε Κρόνος. Έστω ανάστροφος
#dee:
Είναι εγγυημένη η πνευματική ανάταση σε τούτο εδώ το ιστολόγιο
Σεπτεμβρίου 4, 2008 at 12:14 μμ
Μη φοβάσαι ρε τα ΜΠΑΜ!
Ο θεός είναι μεγάλος. (όχι ο δικός μας, των άλλων…)
Σεπτεμβρίου 4, 2008 at 1:49 μμ
#αλέξανδρος:
Και η Παναγιά των άλλων είναι μεγάλη. 163χ113
Σεπτεμβρίου 5, 2008 at 12:27 πμ
stixakia περασες σε αλλα επιπεδα
εμαθα οτι το CERN διαβασε αυτό το πονημα σου
και θελει να σε χρηματοδοτησει για να φτιάξεις το
νεο του manual…
καλησπέρα
(μου αρεσε αυτο το στυλ-θα γραψω κι εγω)
Σεπτεμβρίου 6, 2008 at 9:10 μμ
Να περάσω είχα καιρό
και το ΄χα βάλει σκοπό
να αρχίσω τη βόλτα από ΄σένα
και γκάζι να πατάω σαν το Σένα
για να φέρω τη μπλογκόσφαιρα μια βόλτα
που την ξέχασα όταν βγήκα απ΄την πόρτα
για να πάω θάλασσα -για μπάνια-
με δυο φίλους από τα παλιά -σκέτα αλάνια.
Να όμως που γύρισα πίσω
-κι έχω δύο μήνες να γαμήσω-
γιατί κι οι φίλοι κι εγώ
περάσαμε του χρόνου το κενό
και πέσαμε στην πέμπτη δεκαετία
κι έτσι ο Αύγουστος ήταν μια αηδία:
Για τα χρόνια τα παλιά μιλούσαμε
και στα λόγια -μόνο- γαμούσαμε.
Σεπτεμβρίου 8, 2008 at 10:37 πμ
#diastimata:
Σας αφιερώνω τον πενηντάρη του Ζαμπέτα.
Ελπίζω να σας ανεβάσει το ηθικό