Στη μια μεριά του χάρτη κάνουν πάρτι
η glamour fiesta τους θαμπώνει τον πλανήτη
θα αλλάξουν όλα, θα το δεις, ως την Τετάρτη
αφού ο Πρόεδρος ορκίζεται την Τρίτη
Ο επί γης Θεός αλλάζει χρώμα.
κομψά ντυμένος με ένα στιλ που μαγνητίζει
θα διώξει βόμβες, πόλεμο κι ακόμα
ό,τι κακό την οικουμένη βασανίζει
Θα αναστηθούν νεκροί. Διαμελισμένα
κορμιά, θα ενώσουν τα χαμένα τους τα μέλη
Τα σπίτια θα ξαναχτιστούν ένα προς ένα
και θα διατίθεται πισίνα για όποιον θέλει…
Οι βόμβες θα επιστρέψουν όλες πίσω
όταν πατήσει το κουμπί rewind κι εμείς
θα αναρωτιόμαστε όλοι «πώς θα ζήσω
σε τέτοιο κόσμο τόσο τέλειας κοπής…»
Στο Αφγανιστάν θα σουλατσάρουνε τουρίστες
από U.S.A, από Europe και Japan
και θα γεμίζουν με χορεύτριες οι πίστες
κι οι σερβιτόροι θα είναι πρώην Taliban
Σε τέτοιο κόσμο πώς θα ζήσω που έχω μάθει
να βλέπω αίμα εγώ να ρέει σε Blu-Ray
Σε τέτοιο κόσμο πώς θα ζήσω δίχως λάθη
Πάει και τέλειωσε! Το Σύμπαν καταρρέει…
Αυτές τις ώρες ίσως θα ‘ταν για καλό μας
Κανείς μας τίποτα μην πει. Να μη μιλήσει
Ας κάνουμε –από συνήθεια- το σταυρό μας
Και ας μουντζώσουμε -με τρόπο- προς τη Δύση
Ιανουαρίου 21, 2009 at 5:00 μμ
εύγε, ω ποιητά!
Ιανουαρίου 21, 2009 at 5:23 μμ
Αυτό Στιχάκια είναι ένα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!!!!!!!
Ιανουαρίου 21, 2009 at 6:14 μμ
“Σιγά τους στίχους!
Μάπα είναι.
Άμα ξαναγράψεις τέτοια θα σε στείλω βοηθό Ταλιμπάν – σερβιτόρου και για δεύτερη δουλειά να χτενίζεις το μούσι του Ομπάμα Μπιν Λάντεν.
Επειτα, πως κάνεις εσύ το σταυρό σου; Με τα χέρια ανοιχτά σε σχήμα μούτζας;
Αμαρτία.
Καλά απο αμαρτίες…
“θ΄αναστηθούν λες οι νεκροί…”
Βλάσφημε.
Τι σου έκανε ρε το παλληκάρι;
Αντί να παρακαλάμε να βγει κι εδώ μαύρος πρωθυπουργός …”
.
Αυτά είπε σ΄έναν ποιητή δικό μας
και πήρε άλλο ενα prozak o Dylan Tomas.
Ιανουαρίου 21, 2009 at 7:44 μμ
Μαύρο πρόεδρο σαν δεις
φύλαγε τον κώλο σου
ούγκ
Ιανουαρίου 21, 2009 at 7:53 μμ
Υποκλίνομαι.
Νόμιζα ότι ήμουν εντελώς γκα γκα που δεν βλέπω λόγω να χαίρομαι. Ίσα ίσα… έχω και ένα φόβο μην είναι αλήθεια αυτά που λένε για τους “άλλου χρώματος” και πονέσουμε πιο πολύ. Με νιώθετε φαντάζομαι…
Ιανουαρίου 21, 2009 at 11:12 μμ
Για άλλη μια φορά αποδεικνύεις τι θα πεί στίχος.
Η Μόνικα έμαθα πήγε σε σολάριουμ αμέσως.
Ιανουαρίου 21, 2009 at 11:59 μμ
#Krot:
ΏΩΩΩΩ! Η αγαπημένη Κροτ. Σας ευχαριστώ πολύ!!!
#Kyriaz:
…
Ευχαριστώ!
#αλέξανδρος:
Συμφωνώ αλλά όχι με σένα. Με τον Kyriaz συμφωνώ.
Το δικό μας με τον Tomas ωραία ομοιοκαταληξία.
#kostaslogh:
το ουγκ! ελπίζω να μη σημαίνει πως δεν τον φυλάξατε όσο έπρεπε
#fog:
Να τις προσέχετε τις υποκλίσεις από δω και πέρα.
Όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά γι αυτόν το φόβο που διατυπώσατε. Δύσκολοι καιροί για σκύψιμο από δω και πέρα.
Εγκυμονούν ¨μεγάλους” κινδύνους
#stewie-griffith:
Η Λεβίνσκι ελπίζω γιατί την άλλη (τη Μπελούτσι) την έχω καπαρώσει εγώ.
Ιανουαρίου 22, 2009 at 3:11 πμ
Στιχάκια, σας πιάνω αδιάβαστο, ω μα δεν ξέρετε το “αυτά είπε σε έναν ποιητή δικό μας και τράβηξε για το φεγγάρι ο Ντύλαν Τόμας” ;
Το ποίημά σας αριστουργηματικό, μα το εντόπισα μόλις στις 2 το πρωί και δεν μπορώ να απαντήσω όπως αρμόζει. Εις αύριον…
Ιανουαρίου 22, 2009 at 11:32 πμ
#Σοφία:
Τι κάθεσαι εδώ πέρα και σαπίζεις…
Σταύρος Κουγιουμτζής μουσική – στίχοι
όλοι του οι στίχοι
Εξακολουθεί να είναι ωραία ομοιοκαταληξία όμως και ναι μου είχε διαφύγει εντελώς αυτό το δίστιχο…
Ιανουαρίου 22, 2009 at 12:06 μμ
αυτό ήταν η δική μας απάντηση στον ποιητικό λόγο που ακολούθησε την ορκομωσία του 44ου ;
Ιανουαρίου 22, 2009 at 12:09 μμ
ορκωμοσία …
φακ!
Ιανουαρίου 22, 2009 at 4:44 μμ
#K.K.Μοίρης:
Αυτό, αυτό.
Απλά στενοχωρέθηκα που δε με κάλεσαν στη φιέστα να το απαγγείλω…
Ιανουαρίου 22, 2009 at 6:47 μμ
To “ουγκ” είναι Ινδιάνικο όπως και η παροιμία.
Ιανουαρίου 22, 2009 at 10:57 μμ
Τώρα συνειδητοποίησα πως είναι 44ος!!!
Πω πωωωωω!
44ος!!!!
Πως περνούν τα γαμημένα τα χρόνια!
Ιανουαρίου 23, 2009 at 3:24 πμ
Τι πλήθος που ‘ταν στην ορκωμοσία
tου νέου προέδρου – κάτι όμως συμβαίνει:
μια ταραχή στο πλήθος, τρικυμία
ξεσπάει, πρωτοφανής στην Οικουμένη:
Ένας μουντζώνει συνεχώς τη Δύση
- κι άλλοι γονατιστοί είναι προς τη Μέκκα
με τρόμο: λέξη μια δεν θα αντηχήσει,
κάθ’ ένας άντρας σιωπηλός…κάθε γυναίκα…
Ο αντίχριστος, να: έρχεται όπου να ‘ναι,
καθέναν κυριεύει τώρα νου.
Το Σύμπαν καταρρέει: μην σας γελάνε
οι Ομπάμα: προσομοίωση αλλουνού
προγράμματος – σαν Blackberry- έχουν γίνει,
(δεν είναι καν ανθρώπινο ένα όν)
- Μάγιας: 2012 σελήνη
κόσμος και χρόνος, πλέον παρελθόν…
Δεν ειν’ τυχαίο: εξαντλεί τετραετία
εκεί όπου το ημερολόγιο τελειώνει.
Σας λέω, όλα τελειώσανε τ’ αστεία.
στην κοσμική όλοι θα χαθούμε, σκόνη.
Ιανουαρίου 23, 2009 at 4:11 πμ
Ορκιστηκε! Ορκίστηκε!
Και ύστερα ξεσκίστηκε,
πως θέλει με την πρώτη να τα λύσει
τα ζόρια του πλανήτη να μας πείσει.
Ηρέμησε! Ηρέμησε!
Στα πέλαγα ανέμισε
κι αφού συλλέξεις εμπειρίες από λιμάνια,
έλα να πείσεις όλου του κόσμου τα αλάνια.
Ιανουαρίου 23, 2009 at 3:46 μμ
- Έναν … “Αράπη” με “ολίγην” από Ελπίδα , στο …. 44
…φώναξε ο Αφγανός σερβιτόρος προς το μέρος της … κουζίνας … Ξέρετε , … εκεί που … μαγειρεύουν οι … μεγάλοι Σεφ(ς) .
——————–
Στιχάκια μου … σας αγαπώ , γιατί γεμίζετε με ομορφιά την καθημερινότητα μου .
Ιανουαρίου 24, 2009 at 7:33 μμ
“Ο επί γης Θεός αλλάζει χρώμα.”
Ωρέ Στιχάκια, δεν μπόρεσα να πάω παρακάτω. Να ‘σαι καλά.
Ιανουαρίου 27, 2009 at 9:40 μμ
τι λες τώρα….
μη μου γκρεμίζεις το όνειρο.
μη κι είχα βρει λύση σε όλα μου τα προβλήματα. προσωπικά, κοινωνικά, επαγγελματικά, οικονομικά..ξέρεις…
μη και δε θα μου βγει ο προυπολογισμός του εννέα.
μη κι έχω λούσιμο!
καλησπέρα σας…..
Ιανουαρίου 28, 2009 at 7:53 μμ
Υπόκλιση.
(περιμένω και ένα για τη Μισέλ ε?)
Ιανουαρίου 29, 2009 at 11:11 πμ
#αλέξανδρος:
είδες;
#Σοφία:
Εσύ το πήγες σε άλλα επίπεδα…
Μου έκανες το 44 666.
…φοβάμαι τώρα!
#diastimata:
λύνονται άραγε;
#Silia:
κι εγώ σας αγαπώ…
#churchwarden:
Να πάτε και παρακάτω. Αξίζει τον κόπο…
#monalisa:
καλημέρα σας. Το λούσιμο να το κάνετε οπωσδήποτε.
Για τα άλλα ό,τι προλάβετε.
#pikos:
Καλώς τον Πίκο.
Για τη Μισέλ δεν υπόσχομαι…
Θα δείξει.