take it easy…
Ξανθούλα ή μελαχρινή δε με πειράζει
Σώμα γεμάτο από χυμούς κι από πτυχώσεις
Δε με ενδιαφέρει αν ποτέ θα μ’ αθωώσεις
σε θέλω τώρα. Εσύ τι θες, ούτε με νοιάζει
Πρώτη μου αίσθηση η αφή, θα σε αγγίζει
(το άρωμά σου αρχικά θα το αγνοήσω)
θα πλησιάσω και χωρίς να σε ρωτήσω
ψιθυριστά θα πω ένα “baby take it easy”
και το κορμί σου σαν κουρσάρος θα αλώνω
βάζοντας όλο μου τον πόθο και τη ζέση
όπως –θυμάσαι;- ήταν σαν σε πρωτοείδα
με βία, απότομα, παντού θα σε δαγκώνω
μέχρι το σώμα σου να κόψω δυο στη μέση
για να μπορέσω να σε φάω μικρή σταφίδα
-
ΤΑΔΕ ΕΦΗ...
stats
Οκτωβρίου 28, 2009 at 10:09 μμ
του λέω “δουλειά δεν έχει, πάλι στιχοχτίζει;”
και ο ρουφιάνος απαντάει take it easy
δίκιο έχει
Οκτωβρίου 28, 2009 at 10:59 μμ
Πάλι ρακές έπινες;
Οκτωβρίου 28, 2009 at 11:45 μμ
καλό
Οκτωβρίου 28, 2009 at 11:22 μμ
#Kostaslogh:
ασφαλώς και έχει δίκιο.
#αλέξανδρος:
ναι. Με σταφίδες
#trelos:
Σε ευχαριστώ.
Με την ευκαιρία τα έμμετρα στο blog σου, είναι πάρα πολύ καλά!
Οκτωβρίου 29, 2009 at 2:05 πμ
Ένα ρητό λέει…
“take it easy… but do take it”
Οκτωβρίου 29, 2009 at 11:01 πμ
Αυτό είναι σονέτο, παιδί μου! Βλέπεις τι ωραία που βγαίνουν τα σονέτα όταν δεν πας επίτηδες για σονέτο;
Οκτωβρίου 29, 2009 at 2:11 μμ
γεια σου ρε κουρσαρε
Οκτωβρίου 29, 2009 at 7:17 μμ
#stewie-griffith:
Καλά τα λέει το ρητό
#skolotourou:
Βλέπω, βλέπω
#neofitos:
γεια σου και σένα φίλε!