ιμάμ μπαϊλντί
Πάλι σηκώθηκα νωρίς απ’ το κρεββάτι
ντύθηκα ωραίος για να πάω στη δουλειά
κι ενώ ήμουν σίγουρος πως δεν ξεχνάω κάτι
κάτι μού έλεγε πως ξέχναγα πολλά
Μπαίνω στο αμάξι βάζω μπρος καρφώνω πρώτη
αντί για όπισθεν που πρέπει στο γκαράζ
κοίτα πώς έκανα το αμάξι ρε γαμώτη
μουνί τη μούρη και σκατά το πορτ μπαγάζ
Δεν είμαι άνθρωπος που εύκολα τα χάνει
παίρνω δυο ανάσες στον καθρέφτη μου μπροστά
ισιώνω λίγο τη ραφή απ’ το Armani
να πέσει πάνω στα αρχίδια εφαρμοστά
Βγάζω τσιγάρο, αναπτήρα και το ανάβω
Βάζω να ακούσω διαπασών ένα σιντι
Τι κι αν το μάτι μου λιγάκι είναι μπλάβο
Τι κι αν το αμάξι μου έχει γίνει ιμάμ μπαϊλντί
Εγώ όπως είπαμε κρατώ την ψυχραιμία
και ξέρω πάντα και παντού πώς να φερθώ
αφού δε φώναξε κανείς αστυνομία
σιγά μην κλάψω και σιγά μη φοβηθώ
Ξέχασα όμως να σας πω τι είχα ξεχάσει
Κι αυτό με σφίγγει στο λαιμό μου σα θηλειά
Ή έχω σαλτάρει εντελώς ή έχω γεράσει
Σαββάτο πήγαινα ο μαλάκας στη δουλειά….
Like this:
-
ΤΑΔΕ ΕΦΗ...
stats
Νοεμβρίου 20, 2009 at 11:58 πμ
Απόγευμα Σαββάτου ευλογημένο –
είναι η ώρα που θα ετοιμαστώ,
σε κάποιο κλαμπ θα πάω, για ποτό.
Στο σπίτι Σαββατόβραδο δεν μένω.
Πλύθηκα, σενιαρίστικα και να ‘μαι –
ωραία μες σε ρούχα βραδινά.
Θα έρθει, μες τ’ αμάξι του ξανά
ο φίλος μου, μια βόλτα για να πάμε.
Περίμενα στο σπίτι, μα έχει αργήσει –
τέλος, με τα πολλά τηλεφωνεί:
“μωρό έχω τρακάρει απ’ το πρωί,
δεν φταίω, όμως το ξέρω, σ’ έχω στήσει…
Για πάρε εσύ ένα ταξάκι και έλα,
θα είμαι στο μπαράκι το γνωστό.”
Α, μ’ έκανε τελείως να σπαστώ,
να τρέχω με τακούνια η κοπέλα;
Το Gucci να λερώσω φόρεμά μου
κι αλλοίμονο! Να σκίσω ένα καλτσόν;
Ψάχνω μες την ατζέντα μου λοιπόν,
με άλλον να περάσω τη βραδιά μου…
Της ιστορίας τούτης μένει επιμύθιο:
Ποτέ Σαββάτο μην τρακάρεις…είν’ ηλίθιο…
Νοεμβρίου 20, 2009 at 7:10 μμ
ή που σας ψήσανε και κάνατε το εμβόλιο
ή που σας τάραξε του Αλμούνια το voglio
Νοεμβρίου 22, 2009 at 9:40 μμ
Κι εγώ πάω Σαββάτο για δουλειά αλλά δε νοιώθω μαλάκας.
Και οι παπάδες πάνε κυριακή αξημέρωτα για δουλειά αλλά δε νοιώθουν μαλάκες.
Διαφωνώ με των στιχάκιων σου το πνεύμα
που δίνει στο Σαββάτο άλλο αέρα
Η μαλακία στη δουλειά
ανήκει στη Δευτέρα.
Δεκεμβρίου 13, 2009 at 1:56 μμ
Άπαιχτο! Αν και το διάβασα ετεροχρονισμένα…