Επαναστάτης
Ζω σ’ έναν κόσμο που δεν έχει προηγούμενο
τα μάτια κλείνω να μη βλέπω οφθαλμαπάτες
Ένα παρόν που τάζει μέλλον διφορούμενο
κι ένα στιλέτο που χτυπά σκυμένες πλάτες…
Ζω σ’ ένα κόσμο παλαβό χωρίς αισθήματα
ψηφία άλγεβρας οι ανθρώπινες οι σχέσεις
Και κάπως έτσι λύνονται όλα τα προβλήματα
Με “έστω πως” κι άλλες ανόητες υποθέσεις…
Ζω σ΄ ένα κόσμο που τον ήθελα καλύτερο
κι όλο θυμώνω όλο βρίζω και φωνάζω
Μετά…αγοράζω τον καπνό μου απ’ το περίπτερο
και αραχτός στην πολυθρόνα μου…ρεμβάζω
-
ΤΑΔΕ ΕΦΗ...
stats
Μαΐου 30, 2010 at 9:00 μμ
ζεις σ ένα κόσμο (όπως κι εγώ) τόσο αβάσταχτο
με άλλα 10 εκατομμύρια μαζόχες!!!
ευχάριστη έκπληξη η επάνοδος!
Μαΐου 30, 2010 at 10:33 μμ
@Kostaslogh:
Ευχαριστώ φίλε.
Και να ‘ταν μόνο 10 εκατομμύρια οι μαζόχες καλά θα ήταν.
Αυξάνονται όμως και πληθύνονται…
Μαΐου 31, 2010 at 1:40 πμ
αυτό δεν είπε και ο Θεός.. “αυξάνεστε και πληθύνεστε”… μαζόχες
Μαΐου 31, 2010 at 5:31 μμ
@stewie-griffith:
αυτό είπε, ναι! Κι εμείς το πήραμε στα σοβαρά…
κούνια που μας κούναγε δηλαδή
Ιουνίου 3, 2010 at 10:18 πμ
Απορώ , πώς μετά την … αγορά καπνού (στην εποχή μας) , μπορείς να κάθεσαι μακάριος και να ρεμβάζεις … χωρίς να σε λούζει κρύος ιδρώτας από την δραματική αύξηση της τιμής του .
——————————
Πόσο χαίρομαι που σε ξαναβλέπω εδώ .
Ιουνίου 3, 2010 at 12:14 μμ
Αγαπημένη silia να είσαι καλά· κι εγώ χαίρομαι που είμαι πάλι εδώ
Σχετικά με την ερώτησή σου, ναι με λούζει κρύος ιδρώτας αλλά με τις ζέστες που κάνει το απολαμβάνω