Αρχείο για την κατηγορία ‘Τα μάγκικα’

Άντε

Άντε να μπει η άνοιξη μήπως ξελαμπικάρω μήπως μπορέσει το μυαλό να δει πιο καθαρά να βάλω κάτω τα στραβά και να τα καλιμπράρω να ισιώσουν λίγο τ’ άτιμα κι εδώ καμιά φορά Να πιω φραπέδες αραχτός σ’ ηλιόλουστες πλατείες μπίρες κατάξανθες με αφρό μέχρι που  να μεθύσω κι όλες μου τις κακοτοπιές τις παλιοσυγκυρίες [...]

Εφτά και βάλε

προχθές νωρίς το απόγευμα -μετά το μεσημέρι- μετά που ήλιος πέρασε απ του ουρανού τη μέση όχι αργά ούτε νωρίς -διάβασε σε ενδιαφέρει- το μάτι μου κοίτα να δεις που διάλεξε να πέσει περπάταγα μονάχος μου -κάτι που συνηθίζω- μη φανταστείς πολύ συχνά δυο τρεις φορές το μήνα -για να ρυθμίσω το άγχος μου στο [...]

Γεια σου μεγάλε!

Είχα καιρό να αγαπήσω έτσι να ζήσω έναν έρωτα μεγάλο ως τώρα ήταν μια σκέτη από γιουβέτσι όλη η ζωή μου –σκέτη- τίποτα άλλο Σκέτη! Απ το σπίτι στη δουλειά απ τη δουλειά … στο σπίτι δεν έλουζα ούτε τα μαλλιά δε φύσαγα τη μύτη Μα τώρα! Να με δεις πως έχω γίνει Σκέτο κουκλί! [...]

Ζεϊμπέκικο

Θα γράψω ένα ζεϊμπέκικο βαρύ τον πόνο μου απόψε να ξεχάσω η θύμησή της με ταλαιπωρεί τόσο που δε μπορώ ούτε να κλάσω  Ζεϊμπέκικο βαρύ  Ζεϊμπέκικο σκληρό σαν τους γοφούς της  Ζεϊμπέκικο βαρύ  τι σκέφτηκα να γράψω πάλι ο πούστης Θα γράψω ένα ζεϊμπέκικο βαρύ αφού εκείνη πια με έχει ξεχάσει ο κόσμος να το [...]





Follow

Get every new post delivered to your Inbox.