Archive for the 'τα άθλια' Category
Τόσους μήνες σιωπηλός
κάτι θα ‘χει ασφαλώς
μαζέψει εντός του
Την ανέμη του κλωτσά
σκάει ένα «κούκου-τσα»
και ένα δώστου
Και αρχίζει να ριμάρει
με χαρτί με καλαμάρι
και με πλήκτρα
Άντε πάλι μια απ’ τα ίδια
θα μας πρήζει τα αρχίδια
μέρα νύχτα….
Δεν του βγαίναν’ τα Σονέτα
κι είπε «μάγκα ξέχασέ τα
πάμε γι άλλα»
Άρπαξε πεντέξι μίζες
και επιστροφή στις ρίζες
(Τι κουφάλα!)
Ετοιμάσου αναγνώστη
κάνε το ναυαγοσώστη
και το φάρο
Λέω ένα [...]
Γέμισε η πόλη –κοίτα όμορφη!- λαμπιόνια
τι εύκολο θα ‘ταν να μας έλεγα όλους πιόνια
τι ωραίο θα ‘ταν να μας έλεγα στολίδια
πάνω σε δέντρο με κομμένα τα κλαδιά
Στολίζει η νύχτα το κορμί της σαν κοκέτα
Ο δρόμος πάει μια στροφή κλειστή –φουρκέτα-
Τι ωραίο θα ‘ταν να γκαζώσω και να φύγω
χωρίς καμία κεντρομόλο να τραβά
Σχήμα οξύμωρο (χωρίς κλαδιά [...]
Ας κάνω μια υπόθεση εργασίας
ας πω πως πια εγώ δεν είμαι εγώ
ας πω πως -μου- είμαι απλά ένας σωσίας
που βρέθηκα -στην τύχη- να είμαι εδώ
Να κάνω -σπάσε πλάκα- ό,τι κάνω
να σκέφτομαι ό,τι σκέφτομαι -τι αστείο!-
να περπατάω όπως βαδίζω -ίδιο πλάνο-
και να ‘ναι η φάτσα μου της μούρης μου εκμαγείο
Τέτοια υπόθεση ας κάνω. Έτσι ας τρέξω
το [...]
Νυχτώνει… Η πόλη όλα τα φώτα –πάλι- σβήνει
(μουντά σημάδια των καιρών, απελπισμένα)
Εγώ, κοιτάζω στον καθρέφτη μια εμένα
και μια ένα είδωλο που αγνώριστο έχει γίνει
Οι μνήμες στο κεφάλι αγκομαχούν
σε έναν αγώνα ποια θα έρθει απόψε πρώτη
Κράτα το χέρι μου σφιχτά και πες μου ό,τι
αυτές δεν πρόκειται –φοβούνται;- να μου πουν…
Φεύγεις. Το βήμα ίδιο, ίδια η κίνηση [...]
Εγώ θα παίζω με ανοιχτά όλα τα φύλλα
κι ας χάνω τις παρτίδες σωρηδόν
Και…συμπαθάτε με -πώς λεν;- με το μπαρδόν
αλλά συχαίνομαι της μπλόφας την ξεφτίλα
Είμαι βιβλίο ανοιχτό. Έτσι έχω μάθει.
Χωρίς τους άσσους στα μανίκια να ποντάρω
χωρίς μελέτη στα στατιστικά τα λάθη
χωρίς προβλέψεις .Έτσι ξέρω να τζογάρω
Δε με ενδιαφέρει πώς μου κρίνεται η κρίση
κι ούτε με νοιάζει [...]
Υπέρμαχος από μικρός της αξιοκρατίας
βρέθηκε να ‘ναι αφεντικό μεγάλης εταιρείας
που έκανε κατασκευές, δημιουργούσε ζεύξεις
και όντας δίχως γραμματέα, άρχισε συνεντεύξεις…
Περνούσαν για επιλογή και αήθεις και με ήθος
μα υπερτερούσε πάντοτε το πιο μεγάλο στήθος
Όσο να πεις για το μισθό; Δε νοιάζονταν ουδόλως
αν σαν το στήθος ήτανε στητός, ωραίος κι ο κώλος
Έμπαινε στο γραφείο του όποια φορούσε φούστα
(τα [...]
Σε αίθουσες αναμονής
στα όρια της Υπομονής
μόνος περίμενα
Και μου την πέφτανε εκεί
όλο περιθωριακοί
και υποκείμενα
Στα πόδια μου σακ ντε βουαγιάζ
στ’ αυτιά μου RnB και Jazz
στο χέρι ζύθος
με μάτι να γυαλίζει σαν
βουτυρωμένο κρουασάν
μέσα στο πλήθος
Έκανα γνωριμίες και
στο λερωμένο το παρκέ
ξάπλωσα αρίδες
Συζήτησα με ποντικούς
κι έζησα απίστευτα κους κους
με κατσαρίδες
Χόρεψα μόνος μου ταγκό
κι έμαθα να μιλάω αργκό
κόντρα στο ρεύμα
Και -η [...]
Τα δέντρα που επάνω τους χαράζαμε καρδιές
τώρα αδέσποτα σκυλιά τα κατουράνε
και ο καημός -πια- δεν περνά με τσικουδιές
μα ούτε κι οι μπίρες που έχω πιει με βοηθάνε…
Πιάνομαι -τύφλα- απ’ τους κορμούς μην πέσω κάτω
στέλνοντας μούντζες στο δικό σου το μπαλκόνι
Κι ένα κανίς το ‘βαλε πείσμα (ανάθεμά το)
να μου χαλάσει το καλό μου παντελόνι
Μα εσύ αδιάφορη [...]
Στην απέναντι όχθη
κάποιοι απρόσωποι μόχθοι παράμερα
δε γκρινιάζουν καθόλου
και γιορτάζουν του κώλου τα εννιάμερα
(Οι σιωπές ολοένα
με φλερτάρουν –ωϊμένα- αδυσώπητα
την καρδιά μου θα σφίξω
και μετά θα τους ρίξω χυλόπιτα)
Κι ένα ολόμαυρο πλοίο
σαν του Απρίλη αστείο (ε)μπάρκαρε
μα με άφησε –άκου-
να φωνάζω του κάκου «μια βάρκα ρε!»
Τα υπερπόντια ταξίδια
θα τα κάνω με ξύδια στο σπίτι μου
κι όταν γίνω κουρούπα
θα [...]
Κι έτσι άξαφνα την είδαμε ποιητές…
πήραμε μέσα απ’ το σωρό κάμποσες λέξεις
κάναμε σχόλια σε κάποιες διαλέξεις
κι ήτανε όλες οι παρατηρήσεις μας μεστές
Διατυπώσαμε με στόμφο και με ρέντα
(με ρίμα όχι κατ’ ανάγκη ποιητική)
ταιριάξαμε το εκεί με το βρακί
και σμίξαμε την τέντα με τη μέντα
Και πώς μετριέται το όφελος εντέλει;
Φτάνουν δυο σχόλια ή το μειδίαμα ορισμένων;
Θα τανε [...]
Ενώ καθόμουν ήρεμος κι η θλίψη μου είχε κάτσει
ήρθαν και μου την πέσανε απότομα οι μπάτσοι
Τι θέλετε μαντρόσκυλα; Στ αρχίδια μου σας γράφω
τους λέω και προκλητικά ανάβω ένα μπάφο
Τι ήταν να το δουν αυτό; Τους έπιασε πρεμούρα
ποιος θα ‘ρθει πρώτος δίπλα μου για να του δώσω τζούρα
Δεν ήξερα πώς να φερθώ και τι να υποθέσω
Να [...]
Σε είδα χθες σε όνειρο
σε όνειρο παμπόνηρο
ήσουν’ σχεδόν ξεβράκωτη
και παίζαμε πινακωτή
Σε άδεια σοκάκια και στενά
κυνηγητό έτσι ώστε να
σε πιάσω μες στην ερημιά
μήπως κι ο ύπνος φέρει μια
στα πράγματα άλλη τροπή
προστάζοντάς σε: «τη ντροπή
που έχεις ξύπνια εκδικήσου
βγάζοντας λίγο το βρακί σου»
Μα όλο γελάς ξετρελαμένα
και πάει να πιάσει τρέλα εμένα
(βράζει το αίμα σε ποθεί
κι έχω εντελώς ξεβρακωθεί)
Εσύ [...]
Έρχονται ώρες και φορές στου ανθρώπου τη ζωή
-το χετε ακούσει ασφαλώς απ’ το Διονύση-
που πρέπει –δύσκολα δε λέω- να αποφανθεί
να πιάσει τι και τι ξοπίσω του να αφήσει
Πρόσφατα βρέθηκα κι εγώ σε αυτή τη θέση
και ομολογώ πως δυσκολεύτηκα πολύ
κι αυτό είναι κάτι που σπανίως μου αρέσει
και ας ακούγεται –όσο να ‘ναι- υπερβολή.
Έτυχε κι έζησα μεγάλες [...]
Στέκεσαι αγέρωχος με βλέμμα ονειροπόλο
και νιώθεις το μπαλκόνι σα μια πλώρη
που ταξιδεύει και γυρνά τον κόσμο όλο
«Βίρα τις άγκυρες σαλπάρει το βαπόρι!»
Captain εσύ και πλήρωμα δυο πολυθρόνες
από μπαμπού, στον πρώτο όροφο –εκεί πάνω-
(Οι Κύκλωπες με Ray Ban και οι Λαιστρυγόνες
με τις Σειρήνες τραγουδάνε…Μητροπάνο)
«Captain my Captain» για πηδάλιο μια βρύση
και για πανί ανοίγει –αυτόματη- η τέντα
(Στον [...]
Σε πάρτι αποκριάτικο όλοι οι μασκαράδες
με τις πανέμορφες στολές τις φαντεζί
κι εγώ ρωτώ να ζει κανείς ή να μη ζει
γιατί –όπως πάντα- πάλι μπήκα σε μπελάδες
Δε λέω, σ’ άλλον άφησα να το αποφασίσει
τι να ντυθώ και ποια στολή να επιλέξω
όμως αν ήξερα πού πρόκειται να μπλέξω
θα προτιμούσα να με ντύναν’ κυπαρίσσι
Απόκριες ξε–απόκριες για να κυκλοφορήσω
με [...]
Εγώ να πάθω τέτοιο στραπάτσο
Πάλι ανάσκελα στο καναβάτσο…
Είχα φορέσει, ο άμοιρος, γυαλιστερό σορτσάκι
(ξεκίναγε απ’ τα γόνατα κι έφτανε στα βυζιά μου)
κι αμέσως μόλις χτύπησε το πρώτο καμπανάκι
με αρχίσανε στις γρήγορες και…βόηθα Παναγιά μου
Τι θέλω εγώ μέσα στο ρινγκ κόντρα σε ένα θηρίο;
ποιος πίστεψε πως θα γενώ Balboa, Cassius Clay
εγώ που είχα μάθει αλλιώς (με τσαχπινιά [...]
Έφτασε και στη χώρα μας το πολικό το ψύχος
και πάγωσε το άρωμα και της πορδής ο ήχος
ρίχνω στα σκαλοπάτια μου τσουβάλια το αλάτι
να μη γλυστρήσω πουθενά και πέσω με την πλάτη
Το κρύο μ’ αρέσει πιο πολύ από τη μαύρη ζέστη
-έξω δε βγαίνω βέβαια και ας με λένε χέστη-
και περιμένω αγωνιών να δω αν θα πέσει [...]
Με τρύπια κάλτσα και παπούτσι φέτα σόλα
Θέλεις να μπω σε εστιατόριο κυριλέ
να μανουβράρω με νυστέρι τη μπριζόλα
απολαμβάνοντας εκστατικά το μποζολέ
Εγώ δεν ξέρω το κρασί να δοκιμάζω
με Σομελιέ δεν έχω μάθει να μιλάω
και θέλω όταν τον κατάλογο διαβάζω
να παίρνω πρέφα τι προσφέρεται να φάω
Ξέρω, κανόνισες να κάνεις τα μποτέ σου
-μαλλί στην τρίχα και νυχάκι Γαλλικό-
κούκλα θα [...]
Χρεώθηκα για πάρτη σου μωρό μου ως τα μπούνια
σου πήρα sexy εσώρουχα σου αγόρασα τακούνια
Estee Lauder, Christian Dior, Ferre και Nina Ricci
μα εσύ ακόμα με αγνοείς αχάριστο κορίτσι
Σου αγόρασα Donna Karan, Max Factor, Rubinstein
κι ενώ όλοι σε έλεγαν χαζή σε είχα για Einstein
μα εσύ σκληρή αδιαφορείς με Dolce & Gabbana
λες και στον κόσμο φύτρωσα και [...]
Με κάλεσε ο Solomantzaros να γράψω για τα όνειρά μου. Είχα πει από Δευτέρα αλλά μου προέκυψε νωρίτερα. Έγραψα μόνο για ένα όνειρο. Το παρακάτω:
Λυσσομανούσε ο άνεμος και τρίζαν τα μπαλκόνια
κάτω από την κουβέρτα μου ήμουν ένα κουβάρι
και με έβλεπα μες σε όνειρο ξεβράκωτο στα χιόνια
να ψάχνω καταφύγιο τρέμοντας σαν το ψάρι
Μελανιασμένο το κορμί τα [...]
Σου αρέσει η άνετη ζωή και τα πολλά τα λούσα
ταυτόχρονα όμως προσπαθείς να εντρυφείς σε γνώσεις
ποτέ μου δε φαντάστηκα τι ζόρι θα τραβούσα
με σένα που έμπλεξα μικρή, πάει, θα με τελειώσεις
Κουλτούρα κι άγιος ο Θεός, θέατρα, παραστάσεις
με σέρνεις και με κουβαλάς σε κάτι εκδηλώσεις
το πνεύμα σου και το μυαλό γυρεύεις να χορτάσεις
σκέψου και μένα μια [...]
Γιατί γελάω σαν το χαζό και σαν το βλάκα
ο κώλος μου είναι ένα τσαφ πριν ξεκολλήσει
αστείο -δε λέω- όμως ρε φίλε πλάκα πλάκα
αυτό το πράγμα, τη ζωή μου ‘χει γαμήσει
Πάει καιρός που είμαι σε αυτό το μαύρο χάλι
εγώ ο μουρτζούφλης που ποτέ μου δε γελούσα
κάνω σα να μου γαργαλάνε τη μασχάλη
νιώθω σα να μου βασανίζουν την [...]
…τον τελευταίο καιρό μελετώ τον Φρανσουά Βιγιόν και με έχει επηρεάσει μάλλον…
Στον απαστράπτοντα βωμό παντοτινής βλακείας
θα θυσιάσω σήμερα μια όμορφη μπαλάντα.
Γραμμένη μέσα απ την καρδιά –δείγμα ευαισθησίας-
κι αφιερωμένη σε αυτούς που είναι από κάτω πάντα
Μία μπαλάντα εχθρική σε αυτούς που εξουσιάζουν
που αποφασίζουν μόνοι τους τι πρόκειται να γίνει
σε αυτούς που πάντα εισπράττουνε χρήματα [...]
Λέω θα ‘τανε καλύτερα ο αποχωρισμός μας
να ερχόταν όταν θα ‘μασταν κάπου οι δυο μας μόνοι
κι όχι σε κόσμο ανάμεσα γιατί ο εγωισμός μας
είναι πολύ ευαίσθητος κι αυτά δεν τα σηκώνει
Εφτά φορές κατάφερα με βία να σε κρατήσω
την όγδοη την κοπάνησες απότομα τελείως
έφυγες ανεξέλεγκτα -πώς να στο συγχωρήσω;-
κι εγώ –ο πλέον σοβαρός- κατάντησα γελοίος
Εφτά φορές! [...]
Παλεύουμε σε έναν αγώνα δίκαιο και άνισο
σε μέλλον αόρατο, σε χρόνο πάντα αντίστροφο
με ένα σκισμένο ματωμένο άσπρο πουκάμισο
και με άδειο της ψυχής μας το περίστροφο
Βουλιάζουμε στην άμμο την κινούμενη
λαιμοί κεφάλια στόματα όλα μέσα
η ανάγνωση του λάθους διφορούμενη
κι η σκέψη πόρνη και ταυτόχρονα μαιτρέσσα
Πηγαίνουμε σε εκδηλώσεις ενδιαφέροντος
μια φωτοκόπια ο ένας απ τον άλλο
και στο βωμό [...]
Τη θέλω σαν τρελλός μα δε μου κάθεται
κι αυτή η κατάσταση με έχει απελπίσει
αχ! έρωτα σκληρέ άκαρδε εγκάθετε
γιατί το βέλος σου εμένα να χτυπήσει;
Στα νυφοπάζαρα την κυνηγάω μα σαν άνεμος
αυτή μπροστά απ τα μάτια μου περνάει
λες κι είναι αυτός ο έρωτας παράνομος
δε θέλει ούτε να με δει. Δε μου μιλάει
Το είχα ακούσει να το λέν [...]
Είμαι σαν ένα φορτηγό θλιμμένο και μεγάλο
που ανεβαίνει ασθμαίνοντας της γης τις ανηφόρες
μάταια ψάχνοντας να βρει στους χάρτες δρόμο άλλο
με την καρότσα ξέσκεπη σε ανέμους και σε μπόρες
Που φεύγοντας, στη ρότα του, τα πάντα εγκαταλείπει
-βάσανα στις ρυμούλκες του πίκρες στον κοτσαδόρο-
που καίει τα συναισθήματα -για καύσιμο έχει λύπη-
και μες στο καθρεφτάκι του ένα γκρι θανατηφόρο
Και [...]
Είναι πολύ παράξενο αυτό που μου συμβαίνει
θυμάμαι όταν κοιμόμουνα πάντα είχε σηκωμάρες
κάθε πρωί την έβρισκα στυτή και τεντωμένη
και τώρα κρέμεται -η άχρηστη- στα πόδια μου όλο ζάρες
Να φταίει η διατροφή -γιατί έχω αδυνατίσει-
-ποτέ δεν τρώω λευκό ψωμί και δε βουτάω σε σάλτσα-
στο μαγαζί μου είπανε ένα χρόνο θα κρατήσει
Παπάρια! Ξελαστίχωσε στο μήνα πάνω η κάλτσα
Να [...]
Για είσοδο είχε μια σχάρα υπονόμου
μετά, μπουσουλητό πάνω στα λύματα
η απόσταση -αν και μικρή- δυσκολευόμουν
με κόπο και άγχος πήγαιναν τα βήματα
Μετά από κάποια σχετική ταλαιπωρία
ένας προθάλαμος λευκός όπως το χιόνι
χαμηλοτάβανος με αίσθηση όντως κρύα
τόσο που η ανάσα είχε αρχίσει να παγώνει…
Περπάτησα με προσοχή να μη χτυπήσω
και πέρασα στην αίθουσα που εκθέτουν
έψαξα -μάταια- να βρω για [...]
Ου γαρ το γήρας μόνο του έρχεται. Στην πορεία
φέρνει μαζί του συμφορές πολλές και συν τοις άλλοις
φέρνει πολύ συχνά -μετά- από κάποια ηλικία
κι εκείνο το διασυρμό της πτώσης της μεγάλης
Εκείνο που ήταν πάντοτε ψηλά κι έκανε χάζι
κι είχαμε και το λέγαμε κορώνα και τιμή μας
τώρα -να φταίει η βαρύτητα;- πέφτει και δεν το νοιάζει
που οι [...]
-
ΤΑΔΕ ΕΦΗ...
Νικος στο Σφάκα 10000movies στο ιμάμ μπαϊλντί αλέξανδρος ανδρουλάκ… στο ιμάμ μπαϊλντί kostaslogh στο ιμάμ μπαϊλντί Σοφία Κολοτούρου στο ιμάμ μπαϊλντί αλέξανδρος ανδρουλάκ… στο Κρυφτό φαίδρα φις στο Κρυφτό Κ.Κ.Μοίρης στο Κρυφτό Σοφία Κολοτούρου στο Κρυφτό silia στο Κρυφτό kostaslogh στο Κρυφτό stixakias στο πέρα βρέχει stixakias στο Ένοπλη Χάλι 10000movies στο πέρα βρέχει Klimis στο Ένοπλη Χάλι stats
