Αρχείο για την κατηγορία ‘τα λυπημένα’
Θα ‘ρθω μια μέρα σπίτι και θα λείπεις θα φύγεις μόνη ή ένας ξένος θα σε πάρει; Κι εγώ, θα είμαι για τους άλλους όλους τύποις αδιάφορος κι ας μέσα έχω σαλτάρει… Θα αναζητήσω στο σκοτάδι τη μορφή σου μετά, τις όμορφες καμπύλες σου θα ψάξω δε θα τις βρω. Και θα ναι αυτή η [...]
Είχα παλιά ένα θησαυρό. Τον έχω χάσει. Ψάχνοντας χρόνια να τον βρω έχω γεράσει Ανοίγω χάρτες και κοιτώ τα άστρα πάνω. Τόσο, που μοιάζει περιττό ό,τι κι αν κάνω. Έχω στα χέρια μου σφιχτά -σα να φοβάμαι- φανό. Και φώτα ανοιχτά όταν κοιμάμαι Διανύω ασθμαίνοντας κι εγώ όνειρα, λύπες και ψάχνοντας φωταγωγό ανοίγω τρύπες… Τρύπες [...]