Archive for the 'τα σοφά' Category
Μονάχος στον ιππόδρομο με ένα κουτάκι μπίρα
στα άλογα από μικρός είχα μεγάλη πείρα
και τώρα που έγινα όπως λεν μεγάλο γαϊδούρι
μού έμεινε ανεξίτηλο για πάντα ένα κουσούρι
Ποντάρω ρέστα συνεχώς παίζω καλά τη μπλόφα
είμαι -πώς να το κάνουμε- φτιαγμένος απ’ τη στόφα
των μεγαλύτερων παικτών που ξέρουν να κερδίζουν
κι όταν τα πάντα χάνουνε μόνο τη μοίρα βρίζουν
Μόνο τη [...]
Που
όταν αρχίζει η βροχή εγώ δεν έχω ομπρέλα
όταν ζεσταίνει ο καιρός είμαι με καμπαρτίνα
όταν μου κάτσει γκόμενα φοράω τρύπια φανέλα
κι όταν τελειώνουν τα λεφτά τον ξεκινώ το μήνα
και που
όταν με πιάνει κόψιμο δε μου ανοίγει η ζώνη
όταν με βρίσκει ο λόξυγκας πρέπει να βγάλω λόγο
όταν το παίρνω το ρεπό η πόλη ερημώνει
κι όταν όλοι κερδίζουνε [...]
Κοιτάτε με λοιπόν πώς ανεβαίνω
σε δρόμο ανηφορικό και δύσκολο
Για όπλο μου, κρατώ ένα βουλωμένο
νεροπίστολο
Δε με κουράζει ούτε η ανηφόρα
ούτε οι δυσκολίες με πληγώνουν.
Το αντίθετο! Όσο περνά η ώρα
με πεισμώνουν.
Σφίγγω τα δόντια και τα χείλη και ανεβαίνω
περνώντας μέσα από ποτάμια, από δάση
κοίταξε –δίχως να το περιμένω-
πού έχω φτάσει…
Τέτοια υπέροχη πορεία πως θα κάνω
πως θα βαδίσω, εγώ, [...]
Πόσο παράξενα η ζωή καμιά φορά τα φέρνει
χωρίς καμιά απαίτηση τα δώρα της χαρίζει
κι ύστερα πίσω τα διπλά έρχεται και σου παίρνει
κι αναρωτιέσαι εσύ μετά αν κάτι αλήθεια αξίζει
Έτσι συνέβηκε, απλά κι απρόσμενα σε μένα
τη βρήκα κάποιο απόγευμα, ωραία, ξένη, μόνη
την κοίταξα, της μίλησα –τα μάτια της θλιμμένα-
τόσο που αμέσως ο έρωτας άρχισε να φουντώνει
Είπα [...]
http://tech.pathfinder.gr/tech/573348.html
Βάλτε μου ένα πηνίο στο κεφάλι
δώστε μου και μια μεγάλη μπαταρία
μαγνητίστε των νευρώνων μου το χάλι
με τη θλίψη μπας και κάνω εκεχειρία
Δε μπορεί, κάτι θα ξέρει η επιστήμη
διεγείροντας τα κέντρα του εγκεφάλου
μετατρέπει κάθε ανθρώπινο συντρίμμι
στη χαρούμενη εκδοχή ανθρώπου άλλου
Δε θα υπάρχει πια καμία στενοχώρια
θα το κλείσουμε της θλίψης το μπορντέλο
Κάνω πρόταση να ακμάσουν τα εμπόρια
Το [...]
Τριάντα χρόνια στη δουλειά και θέλω τόσα ακόμα
σύνταξη δεν προβλέπεται ούτε φαϊ στο στόμα
ξεκίνησα στα δώδεκα –ο μαλάκας- να δουλεύω
και τώρα στα γεράματα τρώω μονάχα αν κλέβω
Δάνεια για σπίτια μετοχές –ήθελα μεγαλεία-
και βρέθηκα πολλές φορές με την Εισαγγελία
να συζητώ το πως το τι το πότε και το διότι
και το Δεσπότη φώναξα πολλάκις Παναγιώτη
Στη χώρα αυτή [...]
Καλώς ήρθες στη χώρα της φρίκης
σου κρατήσαμε θέση μπροστά
δε σου ανήκει εσύ της ανήκεις
σκέψου -οπότε- και φέρσου σωστά
Έχει απ΄ολα εδώ να διαλέξεις
τι τραβάει η ψυχή σου μας λες;
ποιας -κι εσύ- είσαι έρμαιο έξης;
μη φοβάσαι μη ντρέπεσαι πες
Έχει δάκρυ έχει πόνο έχει αίμα
έχει θάνατο με απίστευτη γλύκα
-βέβαια αυτό, δεν το κάνουμε θέμα-
Α! Έχει επίσης μια θλίψη [...]
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει δυο ημισφαίρια
κι ο κώλος μας αντίστοιχα έχει δυο κωλομέρια
Κι αφού τα δυο ημισφαίρια δε συζητούν καθόλου
για αυτό όλες οι πράξεις μας είναι -όπως λεν- του κώλου
Προχθές που ζοριζόμουνα να βρω κάποια ιδέα
ασύλληπτη μοναδική και προφανώς σπουδαία
αντί στα δυο ημισφαίρια να βρω επικοινωνία
τον κώλο μου χαλάρωσα και μου ρθε αμέσως μία
Και σκέφτομαι…κοίτα [...]
Μέσα στο δωδεκάθεο
συνάντησα έναν Άθεο
είπα λοιπόν να τον ρωτήσω μουδιασμένα
πως βλέπει από τον Όλυμπο
τον κόσμο τον υπόλοιπο
και οι Θεοί τι λογαριάζουνε για μένα
Μες στην αμφιβολία του
μου πε στην ομιλία του…
…στον κόσμο αυτό -φίλε- που σου τυχε να ζήσεις
η αγάπη είναι εισιτήριο
σε ένα βασανιστήριο
και συ λυπάμαι μα πολύ θα αγαπήσεις
Μα όλες οι αγάπες που θα πιεις
και [...]
Το προηγούμενο το ποστ έσταζε -αλήθεια- μέλι
κι εκείνη -αν είναι δυνατόν!- ακόμα δε με θέλει
Άνοιξα την καρδούλα μου σα φύλο από σφολιάτα
μα εκείνη με έκλασε -σαφώς- προτίμησε άλλα πιάτα
Εμένα! Που ανακάλυψα και είπα νέες φράσεις
καινούργια συναισθήματα ανείπωτες προτάσεις
Της πρόσφερα ο αφελής μέχρι και το τιμόνι
κι αυτή με ρίχνει στο γκρεμό μαζί με το βαγόνι
Της είπα [...]
Το έψιλον δίπλα στο ρο
έχουν τα πληκτρολόγια
κι έτσι συχνά μπερδεύονται
στο γράψιμο τα λόγια
το τελευταίο που έπαθα
ήταν χαριτωμένο
για προλαβαίνω πήγαινα
βγήκε πεολαβαίνω
παλιότερα στα αγγλικά
πήγα να γράψω color
κι εκείνο μεγαλόπρεπο
μου δίνει ένα Ψόλορ
μπερδεύτηκα ταράχτηκα
κοιτώ καθηλωμένος
και να σου! το αφιλότιμο
μου λέει καυηλωμένος
η γλώσσα η λανθάνουσα
λένε πως αληθεύει
τα πλήκτρα τα λανθάνοντα
κανείς πως τα ερμηνεύει;
Έφτασε η ώρα και ο καιρός
να βγω κι εγώ λοιπόν στο φως
και να μιλήσω
Με ένα γέρο πελαργό
σοφό μονόφθαλμο κι αργό
θα ξεκινήσω
Ο δικός μου πελαργός
ίσως είναι πιο αργός
από τους άλλους
μα έχει μάθει όπως πετά
να αποφεύγει ερπετά
και παπαγάλους
Έφτασε η ώρα κι ο καιρός
τώρα που ο κόσμος ζει σαφώς
μεταλλαγμένα
να πω δυο λόγια ειλικρινά
για κάποια όνειρα κοινά
που ‘χω με [...]
Ποιος έφτιαξε το σύμπαν; Πότε; Που;
Η Φυσική δε δίνει πλήρεις εξηγήσεις
-η δε θρησκεία, όπως πάντα, αλλού ντ αλλού-
στα ερωτήματα που έχω που είν οι λύσεις;
Όλα προέκυψαν απ το πασίγνωστο Μπαμ! Μπουμ!
Σε ένα σημείο λέει βρισκόταν μαζεμένη
όλη η ύλη! Κι η ενέργεια! Και βζουουμ!
με μία έκρηξη γεννήθηκε η οικουμένη
Αυτό μου φαίνεται μεγάλη ανοησία
όλο το σύμπαν να [...]
-Τα πάντα είναι μέσα στο μυαλό σου
αρκεί να το πιστέψεις και θα αλλάξουν
το παρελθόν το μέλλον το παρόν σου
αρκεί ένα κλικ και επιτόπου όλα θα φτιάξουν
-Όλα ένα κλικ λοιπόν. Κι αλλάζουνε τα πάντα!
Κλικ! Πάει η θλίψη! Να η χαρά! Κλικ! Πάλι θλίψη…
Κλικ! Να τα φώτα στης ψυχής μου τη βεράντα!
Κλικ! Τόσο απλό! Τζάμπα το νου [...]
Σκέφτομαι ώρες και φορές
πρέπει να βάλω τάξη
δεν πάει άλλο στη ζωή
να τρέχω να μη φτάνω
κι ύστερα πάλι σκέφτομαι
πως ό,τι και να αλλάξει
ολόιδια θα ακούγεται
ο πόρδος όταν κλάνω
Αυτό μπορεί να ωχριά
μπρος στα άλλα τα μεγάλα
και ναι εκ πρώτης όψεως
δε φαίνεται σπουδαίο
όμως το ανακοίνωσαν
συνέδρια στην Ουψάλα
είναι πολύ σημαντικό
το έντερο το ακμαίο
Δεκάδες επιστήμονες
είπαν πως εν ολίγοις
από εκεί ρυθμίζονται
του [...]
Κλείστε τα αυτιά σας .-
Πρόεδρος και Πρωθυπουργός τα ‘παν εν συντομία
κι εμένα μου ρθε στο μυαλό πάλι μια παροιμία
θα γίνουν λέει εκλογές Σεπτέμβρη στις δεκάξη
φίλε να δεις που ο κώλος μας πάλι θα τον αρπάξει…
Σαράντα χρόνια φούρναρης
κι ογδόντα ταβερνιάρης
εκατόν είκοσι χρονών
και φαίνομαι εικοσάρης
από μικρός στα βάσανα
και από νωρίς στην πιάτσα
ξέρω όλες τις κακοτοπιές
που κρύβουνε στραπάτσα
κι εδώ σας λέω εν τιμή
στα χρόνια που έχω ζήσει
από όλα τα προβλήματα
ένα δεν το ‘χω λύσει
πρόβλημα που με απασχολεί
πάνω από ένα αιώνα
να φταίει το κρύο που η ψωλή
μικραίνει το χειμώνα;
Σε αυτό τον κόσμο ο άνθρωπος
όλο αναρωτιέται
για της ζωής το νόημα
παιδεύεται χτυπιέται
τα ίδια τα προβλήματα
κι εγώ αντιμετωπίζω
μα έχω γίνει πια σοφός
κι έμαθα να μην πήζω
τη μυστική τη συνταγή
τώρα θα ανακοινώσω
κι εύχομαι απ’ τη μιζέρια σας
κι εσάς να σας γλιτώσω
δυο πράγματα με βγάζουνε
εμένα από το λούκι
το πρωϊνό το χέσιμο
κι ένα καλό τσιμπούκι