Archive for the 'τα τρυφερά' Category
Είμαστε εμείς τα δύο τόσο ενωμένα
που θα έλεγε κανείς πως είμαστε ένα
Δίπλα σου ζω κοντά σου ανασαίνω
και αν σε χάσω αυτόματα πεθαίνω
Τόσο μεγάλη είν’ η αγάπη αυτή που σου ‘χω
που ντύνομαι με αυτό που ντύνεσαι το ρούχο
Μία καρδιά χτυπά για μας ρυθμό έχει ένα
Στο ξαναλέω. Αφού είμαστε ενωμένα…
Όταν πονάς ο πόνος σου αντανακλάται
φτάνει σε μένα. [...]
Έτσι… να είμαι αραχτός κάτω από τ’ αλμυρίκι
και να μη νοιάζομαι ποσώς για ρεύμα ή για νοίκι
μπροστά μου τα γυμνόστηθα να παίζουν με τα τόπια
ξανθά ξανθά τα αλλοδαπά μελαχρινά τα ντόπια
Ξάπλα λοιπόν, ανάσκελα και πίσω απ’ το γυαλί μου
με τρόπο κατασκοπικό –να μη με δει η καλή μου-
το βλέμμα στέλνω ευθύβολο και ενίοτε με φάλτσα
-όταν [...]
Σε γνώρισα ένα βράδυ δακρυσμένο
(βροχή είχε αρχίσει)
Είχες παράνομα το αμάξι σταθμευμένο
Και με είχες κλείσει
Άφησα Post it στον υαλοκαθαριστήρα
νεύρα γεμάτο
μα όταν σε είδα έδειξα άλλο χαρακτήρα
πιο πιπεράτο
Γέλασα και σου είπα δεν πειράζει
Θα περιμένω
Έτσι όπως έχει γίνει το Μπουρνάζι
καταλαβαίνω
Μου γέλασες κι εσύ πίσω απ’ το τζάμι
(κόπηκε η ανάσα)
Βρήκατε κίνηση καθόλου στο ποτάμι;
(ρίχνω την πάσα)
Δείχνεις διάθεση να συνεχίσεις [...]
Απόψε μου κρεμάσανε λεζάντα
«Καλά σαράντα»
Γεννήθηκα το εξήντα οχτώ σε ένα νησί
Μόλις με είδε η μάνα μου προτού καν με φιλήσει
Το μαιευτήρα ρώτησε με τη φωνή μισή
«Γιατρέ πείτε μου σας παρακαλώ, θα ζήσει;»
Αδύνατο, κακόμοιρο, πλάσμα καχεκτικό
τόσο, που όταν χρειάστηκε μια ακτινογραφία
είπε ο γιατρός στους δυο γονείς: «Το έξοδο περιττό
φέρτε, αν έχετε, μια απλή φωτογραφία…»
Μεγάλωνα και ήμουνα [...]
Παιδί αμούστακο, σε κάποια γειτονιά
-σώμα ανήσυχο από τότε και δραστήριο-
θυμάμαι ως τώρα το αυτοσχέδιο γυμναστήριο
λίγο τσιμέντο, ένας σωλήνας, δυο κουτιά…
Χέρια ακόμα παιδικά -ταλαιπωρία-
πόδια λιγνά κι ένα σορτσάκι ως το γόνα
Μα…κάθε απόγευμα ξεκίναγες αγώνα
Ήθελες κάποτε να γράψεις ιστορία
Κάτω απ’ τη μπάρα. Κάτσε κάτω από τη μπάρα
Πρώτα επολέ μετά θα δούμε το αρασέ
Στα τόσα όνειρα που είχες [...]
Κοιτάς το ηλιοβασίλεμα με μάτια εκστατικά
και λες: «ο ήλιος ντρέπεται όταν δύει»
μα εμένα που δεν ξέρω από ποιητικά
μου ακούγονται οι ισχυρισμοί σου αστείοι…
Σε πιάνω από το χέρι κοιτάζουμε μαζί
με βλέμμα απλανές –τι τρυφεράδα!-
και δίπλα στα χορτάρια –η φύση τι πεζή!-
ένα άλογο πηδάει μια φοράδα…
Σε πιάνω σε γυρίζω το θέαμα μη δεις
φοβάμαι μήπως και σε εξιτάρει
γιατί [...]
Ανακυκλώνω σκέψεις, συναισθήματα
-πώς έχει γίνει μια ζωή ένα κουβάρι;-
θα φύγω και θα πάω στο φεγγάρι
να στέλνω προς τη γη ραδιοκύματα
Θα φτιάξω μια κεραία (πιάτο) τέλεια
και θα τη στήσω μέσα στους κρατήρες
θα κάθομαι αραχτός να πίνω μπίρες
χαζεύοντας του κόσμου τη συντέλεια
Η γη, θα -γύρω από τον ήλιο- περιφέρεται
κι εγώ, θα -γύρω- περιφέρομαι απ’ τη γη
το Luna [...]
Κοίτα μικρή μου πώς κάνω στροφές
και πώς περπατώ στον αέρα
σα χάρτινο φύλο του ανέμου οι ριπές
με πάνε μια δώθε μια πέρα….
Το χαίρομαι -όμως- γελώ σα χαζός
αυτό το μια κάτω μια πάνω
του κόσμου ο κόσμος πηγαίνει πεζός
μα εγώ ουρανό πάντα πιάνω
Και κοίτα πώς πάω σα χαρταετός
που εσύ –ναι εσύ- κουμαντάρεις
ματάκια που λάμπουν στη νύχτα σα φως
κανόνισε [...]
Δυο αγγελάκια ερωτευμένα φτερουγίζουνε
κι όπως τα βλέπω, εμάς πώς μου θυμίζουνε!
Το ένα, κρατάει το τόξο τεντωμένο
και το άλλο, στο κορμάκι λαβωμένο
Κάνουν τούμπες και χορεύουν στον αέρα
πάνε πάνω πάνε κάτω πάνε πέρα
πάντα το ένα με το τόξο τεντωμένο
πάντα το άλλο στο κορμάκι λαβωμένο
Τόσα βέλη υπάρχουν μέσα στη φαρέτρα
που καρδιά μπορούν να σπάσουν κι από πέτρα
αχ! [...]
Σπάσανε τα αγγελούδια της τα δυο τους τα ποδάρια
κι εκείνη -μάνα σπλαγχνικιά- αφού τα πήρε σπίτι
τον Τούλη τάιζε μικρά κεφάλια από ψάρια
και με τις ώρες κοίταγε τα αστέρια απ το φεγγίτη
Κι όπως κοιτούσε -εκεί ψηλά- του ουρανού τα χάη
ένα αστέρι λαμπερό μεγάλο σαν καρπούζι
μια λάμψη εκθαμβωτική άρχισε να σκορπάει
κι ο Τούλης σα λυκόσκυλο ξεκίνησε να [...]
Απόψε είναι να ‘ρθεις αγαπημένη
κι είναι η ζωή μου σαν την άνοιξη κεφάτη
έχω ξεχάσει της ζωής μου την απάτη
κι έχω φορέσει τη μορφή που μου πηγαίνει
Έχω την κάμαρα γεμίσει με στολίδια
κι όλο νομίζω πως σε ακούω να γελάς
κι αυτή η ζωή –που μέχρι χθες ήταν μπελάς-
τώρα –διαμάντι- λάμπει μέσα στα σκουπίδια
Απόψε ήταν –λέει- να ‘ρθεις, [...]
Πήγες και μου ‘βαψες τα ωραία σου ματάκια
αγόρι πράμα και ο κόσμος τι θα πει
δεν τα γουστάρεις τα κωλοκηφησιωτάκια
γιατί είναι trendy και χαλάν΄ τη συνταγή
Σκεπάζεις με τη φράντζα το ένα μάτι
για να μη βλέπεις την ασχήμια της ζωής
είναι η καρδούλα σου παράπονα γεμάτη
κι αυτό τον τρόπο βρήκες τώρα να τα πεις
Για σένα είπαν στις εφημερίδες [...]
Κάθε οικογένεια Κάθε παρέα κάθε σπίτι
έχει -να δεις πως τονε λεν;- ένα ξερόλα
από τη Θράκη βόρεια μέχρι κάτω την Κρήτη
υπάρχει κάποιος που τα ξέρει πάντα όλα
Πολιτική, Ιατρική, Κοινωνικά, ταινίες
Ψυχολογία, ερωτικά, διατροφή, Ιστορία
τραγούδι, τέχνες, μουσική, θέατρο, φιλοσοφίες
διά πάσα νόσο ειδικός και πάσα μαλακία
Δε θα μπορούσε -ασφαλώς- και το δικό μου σόι
να αποτελέσει εξαίρεση σε τούτο [...]
Σε κοιτάζω στα μάτια και κλαίω
σε αγαπώ και σε θέλω πολύ
μια κουβέντα κακιά δε σου λέω
γιατί ξέρω αυτό σε ενοχλεί
Καθισμένοι κι οι δυο στο τραπέζι
Ομορφούλα μου εσύ προκομμένη
με φατσούλα γλυκιά πετιμέζι
Και κορμί που νεκρούς ανασταίνει
Με κεριά, πορσελάνινα πιάτα
με χεράκια λεπτά και δραστήρια
μου προσφέρεις εσύ τη σαλάτα
κι εγώ βάζω κρασί στα ποτήρια
Τι έχεις φτιάξει μικρή μου [...]
Σήμερα μίλησα στον Κύριο Γενικό
και εκείνος μου έκανε ένα πατ πατ στην πλάτη
κι αυτό το έκρινα πολύ ευγενικό
και από τότε η ζωή μου είναι γεμάτη
Του χαμογέλασα υπερήφανα, ζεστά
κι έγειρα λίγο προς τα κάτω το κεφάλι
-κάθε υφιστάμενος πρέπει να φέρεται σωστά-
Κι ο Γενικός για ανταμοιβή πατ πατ και πάλι
Μου απηύθυνε το λόγο. Ειλικρινά!
Ο Κύριος Γενικός! Φαντάσου! [...]
Έχω ένα Πύργο στην άκρη της Πόλης
μέσα υπάρχουν στολές πανοπλίες
και μία φατσούλα εξώλης προώλης
που κάνει τα βράδια γκριμάτσες αστείες
Έρχονται εδώ οδοιπόροι τουρίστες
σε γκρουπ κι ορισμένοι συχνά κατά μόνας
χορεύουν τις νύχτες σε λούτρινες πίστες
ενώ τον καιρό του ετοιμάζει ο χειμώνας
Ποτά φαγητά μουσικές και κοκτέιλ
πολυέλαιοι φώτα χοροί αλά μπρατσέτα
στον κήπο μου τρέχουν ο Τσίπ με τον Ντέηλ
κι [...]
Θα μου περάσετε -παρακαλώ- το αλάτι;
Α! Ευχαριστώ! Τι ωραία που το περνάτε!
Με όλο το θάρρος…να ρωτήσω ακόμα κάτι;
Αυτό το μαύρο το ψωμάκι θα το φάτε;
Α! Ευχαριστώ! Έχει και σουσαμάκι…
Ωραίο δεν είναι το σουσάμι; -Εσείς τι λέτε;-
κολλάει στα δόντια βέβαια λιγάκι
αλλά η γεύση που αφήνει δεν ξεχνιέται….
Αν δε σας κάνει κόπο…το κρασάκι;…
Να σας σερβίρω; Τι…δεν πίνετε [...]
…Πριν από λίγο έφυγε ο προηγούμενος
και τώρα είμαι εγώ ο κατηγορούμενος
Μπλεγμένος σε σε μια μπέρδεμα κατάσταση
μόνος χωρίς καμία υπεράσπιση…
-Εγέρθητι Μαλάκα. Απολογήσου
-Άντε βρε καραγκιόζη και γαμήσου
-Πως ομιλεί τόσο αισχρά ο κατηγορούμενος;
Την τύχη θα έχει που είχε ο προηγούμενος…
-Ρε Άει γαμηθείτε…Ετοιμάστε την αγχόνη
Ο Θάνατος εμένα δε με αγχώνει
Έτσι όπως έχει γίνει η ζωή μου
ο θάνατος θα είναι [...]
Έχει όμως απόψε ένα καιρό!
Υπέροχο! ουτ ένα συννεφάκι
και με έναν ήλιο τόσο λαμπερό
που είναι άχρηστο μέχρι και το σακκάκι
Ζεσταίνομαι. Στη θάλασσα θα πάω
σε ένα ουζερί να πιω καμία μπυρίτσα
κι έτσι όπως μεζεδάκια θα τσιμπάω
και θα χαζεύω τα όμορφα κορίτσα
όπως θα βλέπω τα παιδιά να παίζουν μπάλα
στις παιδικές χαρές να κάνουν κούνια
να ανεβοκατεβαίνουν στην τραμπάλα
να τρέχουν [...]
Οι διπλογυριστές σου οι βλεφαρίδες
κομμάτια με έκαναν απ τη στιγμή που με είδες
τα ζουμερά τα κερασένια σου χειλάκια
με έχουνε κάνει να μετράω αστεράκια
το καλοχτενισμένο το μαλλί σου
άγγελος είσαι στην αυλή του παραδείσου
το γέλιο σου τα κάτασπρα δοντάκια
τα χέρια σου τα κρινοδαχτυλάκια
η φωνούλα σου κελαρυστή και πρίμα
το βάδισμα αρχοντικό σα μπαλαρίνα
δικές σου φως μου οι ομορφιές [...]
Απόψε έχω διάθεση ποιητική
τα αστέρια ο ουρανός αχ! η Σελήνη
Αχ! η ζωή μου η μελαγχολική
ένα σου βλέμμα πως ζητά να ομορφύνει
Δεν πρέπει εμείς να ζούμε χωριστά
τσαχπίνα μου εσύ μικρή τροτέζα
όπως τη φέτα αναζητούν τα γεμιστά
όπως το ψάρι αναζητά τη μαγιονέζα
Έτσι κι εγώ. Γυρεύω να μα στε μαζί
ειν τόσο άνοστη η ζωή χωρίς εσένα
σα ντολμαδάκι σκέτο [...]
Ποιος πούστης μου χτυπάει το κουδούνι
πρωί πρωί Χριστέ μου Κυριακάτικα;
Σκοινί θα του περάσω και σαπούνι
θα τον κρεμάσω ανάποδα…Σπαρτιάτικα
Κι έβλεπα ένα όνειρο! Ήταν τρέλλα
έβρεχε -λέει- και τρέχαμε μαζί
μες στα νερά -πλιτς! πλάτσα πλουτς χωρίς ομπρέλλα
μούσκεμα αγάπη μου εγώ μούσκεμα εσύ
και πλατσουρίζαμε κι οι δυο τον έρωτά μας
και πάνω που είχα αρχίσει να χω στύση
πάνω που αρχίζαμε [...]
Κόπηκαν εισιτήρια μοιράστηκαν προσκλήσεις
το θέαμα εμείς οι δυο κι ένα κλουβί απέξω
κι όλοι κοιτάζουν λαίμαργα πως θα με αγαπήσεις
με βρυχηθμούς και ιαχές κοντά σου όταν θα τρέξω
Αλαλαγμός! Ζητωκραυγές! Μπανάνες και φιστίκια
τα δύο μάτια σου υγρά κοιτάν την οροφή
στο δάπεδο ξερά κλαδιά κι εγώ με φάτσα αντρίκεια
θα βγάζω απ τις παλάμες μου το τελευταίο καρφί…
Κι όταν [...]
Εγώ να βγάζω τα εσώψυχα στη φόρα
κι εκείνες να με λεν χαριτωμένο…
Μου κόπηκαν τα πόδια εμένα τώρα…
Τουλάχιστον Προσβλητικό! Και επιμένω
Χαριτωμένο ίσως είναι ένα λουλούδι
ή ένα σκίτσο, άντε ένα περιστέρι
ένα μωρό, ένα νεογέννητο αρκούδι
ένα χαμόγελο στον ήλιο μεσημέρι
Όμως εγώ Χαριτωμένος; Επ ουδενί!!!
Έχω στ αλήθεια απίστευτα θυμώσει
κι ας έχω Ιώβεια -όπως λεν- υπομονή
με ποιο δικαίωμα μ έχουν [...]
Τι συμβαίνει με σένα δεν ξέρω
με αγαπάς με κοιτάς με προσέχεις
κι όταν πάω κι εγώ να προσφέρω
μου απαντάς ότι όλα τα έχεις
Μου χεις δώσει τα πάντα καρδιά μου
είσαι δίπλα μου κι όταν απέχω
Τέτοια τύχη! Ζωή μου! Ομορφιά μου!
Το αξίζω στα αλήθεια να σε έχω;
Είσαι εκεί ακόμα κι αν λείπω
κι όταν έρχομαι πάντα γελάς
της καρδιάς μου [...]
Όλα ήταν τέλεια στο πρώτο ραντεβού
το ρεστωράν μοναδικό -ένιωσα ούφο-
χίλιες σελίδες μόνο η λίστα του κρασιού
κι ο Σεφ έπαιρνε κάθε χρόνο χρυσό σκούφο
Το φαγητό φανταστικό! Τεράστια πιάτα
κι ήταν στη μέση -σα μυγόχεσμα- η μερίδα
όλα ωραία… το γλυκό τους… η σαλάτα
μόνο που σάλταρα το κόστος όταν είδα
Λογαριασμός είναι αυτό ή μισθοδοσία;
έκανα ερώτηση στο μετρ απορρημένος
κι αυτός [...]
Δεν περνάμε καλά ρε γαμώτο
τι να φταίει τι να φταίει τελικά
στο Βορρά σε ζητώ μα στο Νότο
η καρδιά σου εσένα χτυπά
Κι είχα τόσα πολλά να προσφέρω
τόση αγάπη στα στήθη είχα μέσα
κι εσύ πήγες με εκείνο το γέρο
που ακούει μελωδίες του Πλέσσα
Τα λεφτά! Τα λεφτά! μα να ξέρεις
πως η αγάπη μωρό μου κι ο Έρως
δεν πουλιούνται [...]
Απ τα ψηλά στα χαμηλά
απ τα πολλά στα λίγα
απ το βυθό στον ουρανό
απ το χωριό στην πόλη
απ τη ζωή στο θάνατο
απ τη χαρά στη λύπη
από το γέλιο στον καημό
απ τη φωτιά στον πάγο
από τον ένα στους πολλούς
απ το λευκό στο μαύρο
απ το βουνό στη θάλασσα
από το φως στη νύχτα
απ το μηδέν στο άπειρο
απ την κορφή [...]
Την περίμενα όλη νύχτα
κι είχα φτιάξει ατμόσφαιρα
να ρθει να τη σεργιανίσω
μέσα στη μπλογκόσφαιρα
Είχα βάλει -απαραιτήτως-
το καλό μου ντύσιμο
κι είχε γενικά το σπίτι
ένα στυλ επίσημο
Καθισμένος στο γραφείο
ώρες την περίμενα
και κοιτούσα το ταβάνι
συνεχώς κι επίμονα
Τώρα έχει ξημερώσει
και με μάτια τσιμπλιασμένα
λέω πως γίνεται εκείνη
να πληγώσει έτσι εμένα
Περιμένω, πίνω μπύρες και τσιγάρα αναβοσβήνω
και με κόπο κουβαλάω το κατάκοπό μου [...]
Φθινόπωρο. Το σούρουπο φέρνει μελαγχολία
τον έντυσε με σύννεφα το δίσκο της η Εκάτη
και στο θλιμμένο ουρανό κάνει περιπολία
…σε μια ώρα διέσχισε δυο δάχτυλα και κάτι…
Φθινόπωρο. Διανύουμε τον ένατο το μήνα
πως πέρασαν οι άλλοι οχτώ ούτε που πήρα πρέφα
ντύθηκε πάλι ο ουρανός με μαύρη καπαρντίνα
κι εμένα η ομάδα μου δε βγαίνει ούτε U.E.F.A
Φθινόπωρο. Πάει τέλειωσε [...]