Stixakia's Weblog (κλικ να πας χομ)

Μαλακά πιο …μαλακά

stixakias — Sun, 06 Nov 2011 21:47:27 +0000

ο Μέγιστος Χάρρυ Κλυνν σε στίχους του Στιχάκια

Παραγωγή Newsbeast.gr και Χάρρυ Κλυνν

Περάσαν’ σχεδόν τριάντα χρόνια
μα εδώ δεν αλλάξαν’ πολλά
αυτοί στα ψηλά τα μπαλκόνια
βλέπουν τον Έλληνα
μαλακά, πιο μαλακά
βλέπουν τον Έλληνα πιο μαλακά…

Βουλιάξαν’ τη χώρα στα χρέη
πατώσαμε κανονικά
κι αν κάποιος βρεθεί που να φταίει
πάντα τον ρίχνουνε
μαλακά, στα μαλακά
πάντα τον ρίχνουνε στα μαλακά…

Προχθές μου την πέσανε πάλι
τα φάγαμε μου ‘παν μαζί
και μένα μου ήρθε μια ζάλη
πότε τα έφαγα
μαλακά, ρε μαλακά
φράγκο δεν έφαγα ρε μαλακά…

Και κοίτα που φτάσαμε τώρα
να λέμε γιαβόλ και ουί
στην ίδια μας μέσα τη χώρα
μας τον φορμάρουνε
μαλακά, αχ! μαλακά
μας τον φορμάρουνε οι μαλακά…

Πως βρέθηκε μου παν’ η λύση
σίγουρη, γρήγορη, απλή
το ‘χουνε λέει κανονίσει
και θα μας σώσουνε
μαλακά, πιο μαλακά
σώστε με αν γίνεται πιο μαλακά…

Θα δώσουμε Κρήτη, Ιόνιο
Αιγαίο και Ρόδο μαζί
Και ότι άλλο πει το μνημόνιο
δείχνω συναίνεση
μαλακά, πιο μαλακά
δείχνω συναίνεση ο μαλακά…

Αμερικανοί κι Ευρωπαίοι
Απόβαση κάνανε εδώ
Κι ο κόσμος που λοίσθια πνέει
μπαίνει στο internet
μαλάκα πιο μαλακά
ψάχνει στο Google να βρει τα λεφτά….

Περάσαν σχεδόν τριάντα χρόνια
κι εδώ όλα ίδια ξανά
στην πρώτη γραμμή τα κλεφτρόνια
κι εμείς τον πίνουμε
μαλακά πιο μαλακά
πάλι τον πίνουμε πιο μαλακά…

κΑρΑμΠοΥζΟυΚλΙδΙΚα ΚαΛαΝτΑ

stixakias — Fri, 17 Dec 2010 17:02:28 +0000

Ήρθαν πονηροί

με κουστούμια γκρι

είπανε κουράγιο

δύσκολοι καιροί

Άστρο φωτεινό

δείξε τσαγανό

όλο λες yes master

πες και κανα No

Πλήρωνα πλήρωνα σαν το μπουνταλά

για να μου τα τρώνε οι παλιομαλά-

Μου γινε μου γινε ο πάτος μου χωνί

για να μου τη λέει ο κάθε Ρουμπινί

Ευρωπαϊκά

και καουμπόικα

ήρθαν τα κλεφτρόνια

welcome Τρόικα!

Οι σοφοί της γης

Είπαν πως εμείς

φταίμε που ο κόσμος

είναι επικλινής

Πλήρωνα πλήρωνα σαν το μπουνταλά

για να μου τα τρώνε οι παλιομαλά-

Μου γινε μου γινε ο πάτος μου χωνί

για να μου τη λέει ο κάθε Ρουμπινί

Από Τους ΚαΡαΜπΟυΖοΥκΛηΔεΣ

Δελτίο καιρού AV

stixakias — Wed, 15 Dec 2010 20:35:14 +0000

Τρόικα…

stixakias — Sat, 13 Nov 2010 12:59:10 +0000

Μάγκες ό,τι προλάβαμε

ό,τι ήπιαμε ό,τι φάγαμε

το μήνυμα το λάβαμε

γραπτά προφορικά

Το τόνισε η Τρόικα

σε λίγο δε θα τρώει κα

κανένας τελικά!

Είναι πικρό σαν κώνειο

ρε μάγκα το μνημόνιο

και σαν τρελό δαιμόνιο

μας τρώει τα σωθικά

Κι όπως είπε κι η Τρόικα

σε λίγο δε θα τρώει κα

κανένας τελικά!!!

…ΚαΡαΜπΟυΖοΥκΛήΔεΣ…

stixakias — Thu, 16 Sep 2010 20:21:35 +0000

Πιο αναλυτικά εδώ

Κουφές ιστορίες στον κόσμο των ακουόντων

stixakias — Tue, 14 Sep 2010 17:05:14 +0000

Δελτίο Τύπου

Σοφία Κολοτούρου

Κουφός είσαι ρε;
Δεν ακούς;
Κουφές ιστορίες καθημερινής τρέλας

Σκίτσα: Σπύρος Δερβενιώτης

Εκδόσεις ΚΨΜ

ISBN 978-960-6750-46-5
Χαρτόδετο, σχήμα 14*20,5 cm
σελ. 136, με έγχρωμα σκίτσα
Λ.Τ. 14,77 ευρώ

Αναρωτηθήκατε ποτέ πως είναι να είσαι κουφός σε έναν κόσμο όπου σχεδόν όλοι οι άλλοι ακούνε; Η Σοφία Κολοτούρου πάσχει από μεταγλωσσική κώφωση και έχει ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της σε έναν τέτοιο κόσμο. Έχοντας το χάρισμα της έκφρασης στον γραπτό λόγο από μικρή, είναι ίσως η πρώτη κωφή που μπόρεσε να καταγράψει με ακρίβεια σκέψεις, συναισθήματα και πραγματικές ιστορίες από τη ζωή της σε ένα βιβλίο.

Ιστορίες που εσείς πιθανότατα δεν έχετε ακούσει ποτέ, όμως η ίδια έχει βιώσει ως αυτήκοος μάρτυς και συνεπώς σας τις μεταφέρει από …πρώτο αυτί. Οκτώ ιστορίες του βιβλίου είναι υπό μορφή comics σχεδιασμένο από τον γνωστό σκιτσογράφο Σπύρο Δερβενιώτη σε ένα ένθετο 16σελιδο, όμορφα ενσωματωμένο στην ροή και αισθητική του βιβλίου, ώστε να μπορεί να διαβαστεί και από παιδιά και εφήβους.

Το βιβλίο είναι γραμμένο με έξυπνο χιούμορ και ευαισθησία και αποτελεί επί της ουσίας έναν οδηγό προς ναυτιλλομένους στις συναναστροφές μας με κωφούς συνανθρώπους μας. Ένας χρήσιμος οδηγός ανθρωπιάς, αξιοπρέπειας και πολιτισμού που έχει σκοπό να αντιμετωπίσει τα κοινωνικά στερεότυπα, τα φοβικά σύνδρομα, τον κοινωνικό ρατσισμό προς κάθε τι το «διαφορετικό».

Η σύγχρονη τεχνολογία έχει επιτρέψει ακόμα και στους κωφούς συμπολίτες μας να έχουν «φωνή», έστω και γραπτή και να μας διηγούνται ιστορίες από τον σιωπηλό τους κόσμο. Εκείνοι έχουν βρει τον τρόπο και μας μιλούν – το ερώτημα είναι αν εμείς είμαστε έτοιμοι να τους ακούσουμε.

Εκδόσεις ΚΨΜ
Αθήνα 12 Σεπτεμβρίου 2010

www.kapsimi.gr
τηλ. 210 3839711, fax 210-3839713, e-mail: info@kapsimi.gr

Αχ! Πατρίδα μου γλυκιά

stixakias — Sun, 06 Jun 2010 18:58:20 +0000

Θα πάρω μόνος τα καλύτερα τα σύνεργα
θα βγω στους δρόμους και θα λέω παραμύθια
αφού στις μέρες που διανύουμε είν΄ αργά
να πει κανείς την οποιαδήποτε αλήθεια

Έτσι λοιπόν με το κοντό το παντελόνι μου
και με τα πόδια πεινασμένα για ταξίδια
με το κεφάλι θα φουντάρω απ’ το μπαλκόνι μου
και σαν τις γάτες θα σκαλίζω τα σκουπίδια

Κι εκεί θα βρω κάτι που γι άλλους είναι άχρηστο
ρακοσυλλέκτης σε μια πόλη που εάλω
θα ανακαλύψω το στοιχείο το αδιάσειστο
και από κάτω απ’ τη μασχάλη θα το βάλω

Μετά θα πάω και θα κλέψω ένα μεγάφωνο
και μια μεγάλη μπαταρία φορτισμένη
και μ’ ένα θάρρος που παιδιόθεν το ‘χα άφθονο
θα πω: Κοπιάστε η παράσταση ανεβαίνει…

Θα πω για ρήματα που χρόνια πια ξέχαστηκαν
όπως το κλέβω το υποκύπτω το φοβάμαι
θα πω για κάποιους που στη φάκα όταν πιάστηκαν
τη σκαπουλάραν με ένα σκέτο “δε θυμάμαι…”

Για αυτοκίνητα για βίλες και για κότερα
για μπλε και πράσινα ανθρωπάκια -γράψαν έπη!-
για τα κουστούμια που φοράγανε αμφότερα
Έχοντας ίδιο το design. Μεγάλη τσέπη…

Για τσαρλατάνους που μοστράραν τις μουτσούνες τους
χοντρομπαλάδες που μασάγανε σα λύκοι
κι ενώ είχαν ράμματα πολλά πάνω στις γούνες τους
τη βγάζαν πάντα καθαρή Ω! Θεία Δίκη….

Θα πω για μας που πάντα Large δικαιολογούσαμε
όταν η μπόχα σ’ αλλουνού ήταν ρουθούνι
για τις σημαίες που υπερήφανα κρατούσαμε
μήπως προλάβουμε κι εμείς κανα πιρούνι…

Έλα κοντά να ψιθυρίσω το επιμύθιο
Αυτή η χώρα που ποτέ της δεν πεθαίνει
ζει κι ανασαίνει μοναχά από συνήθειο
και δυστυχώς κανείς δεν το καταλαβαίνει…

Circo Jacuzzi

stixakias — Thu, 03 Jun 2010 15:36:03 +0000

Φαινόταν πως θα ξεχωρίσει από τη γέννα της
από τα τέσσερα τής δίναν χαρτζιλίκι
Ως τα δεκάξι είχε απωλέσει τον υμένα της
κι έβγαζε μόνη της το ρεύμα και το νοίκι…

Τη δοκιμάσαν στο τραγούδι μα δεν τα ‘λεγε
όμως τα πόδια της στην πίστα βγάζαν μάτι
κι εκείνη γάτα με την πρώτη το κατάλαβε
πως όταν έβγαινε μπροστά παιζόταν κάτι

Έβγαινε βράδι -φο μπιζού- στο παλκοσένικο
δυο μέτρα σώμα μα ψυχή μισή μερίδα
να ‘ναι καλά εκείνο εκεί όμως το αρσενικό
που της μετάγγισε τον έρωτα στη χλίδα

Πόθος τρελλός να φιγουράρει στα δισκάδικα
με -στο εξώφυλλο- τα μάτια τα γατίσια
κι αντί γι αυτό αφίσσες ροζ στα βενζινάδικα
που όσοι τις βλέπαν θέλαν άλλα αλισβερίσια

Για να αποκτήσει μεζονέτα στα προάστεια
είπε να γίνει παρτενέρ σε κάποιο Γάλλο
“Circo Jacuzzi” και αυτή θηριοδαμάστρια
έβγαλε όμως μερτικό αν μη τι άλλο…

Όπως μαθαίνει από μικρός κανείς πορεύεται
όπως μαθαίνει από μικρός καθένας πράττει
κι άλλες σπουδαίες ερμηνείες μη γυρεύετε
εδώ η εξήγηση φωνάζει…βγάζει μάτι!

Ήταν ένα μικρό καράβι…

stixakias — Mon, 31 May 2010 09:38:48 +0000

Αναρωτιέμαι αν το όνομα τ´ αλλάζαν
λέτε στο μέλλον να μην είχαμε πια θέμα;
Βλέπεις αυτή η γαμημένη λέξη Γάζα
έιναι φτιαγμένη εξ´ ορισμού να πίνει αίμα

Επαναστάτης

stixakias — Sun, 30 May 2010 17:51:22 +0000

Ζω σ’ έναν κόσμο που δεν έχει προηγούμενο
τα μάτια κλείνω να μη βλέπω οφθαλμαπάτες
Ένα παρόν που τάζει μέλλον διφορούμενο
κι ένα στιλέτο που χτυπά σκυμένες πλάτες…

Ζω σ’ ένα κόσμο παλαβό χωρίς αισθήματα
ψηφία άλγεβρας οι ανθρώπινες οι σχέσεις
Και κάπως έτσι λύνονται όλα τα προβλήματα
Με “έστω πως” κι άλλες ανόητες υποθέσεις…

Ζω σ΄ ένα κόσμο που τον ήθελα καλύτερο
κι όλο θυμώνω όλο βρίζω και φωνάζω
Μετά…αγοράζω τον καπνό μου απ’ το περίπτερο
και αραχτός στην πολυθρόνα μου…ρεμβάζω